ویرایش‌ها

تاریخ تولد :1327/06/01

تاریخ شهادت : 1360/01/28

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا

علي اكبر احمدي، در يكي از روستاهاي ساوه به دنيا آمد، پدرشان به تهران كوچ كرد؛ وي تا مقطع ديپلم در رشته تجربي تحصيل نمود و در ارتش مشغول كار شد و به شهرستان خرم آباد و بروجرد منتقل شد كه 5 ـ 6 سالي طول كشيد، وقتي كه ازدواج كرديم در شهرستان بروجرد بوديم و بعد به تهران منتقل شد و در تهران با داشتن 3 فرزند دختر به زندگي ادامه داديم، پدرش گفت: چرا خوشحالي دختر شما 3 تا شد، گفت: پدرجان، چرا اين حرف را مي‌زني؟ من خيلي خيلي از خدا ممنونم كه فرزند سالم به من داده، در حضور خداوند روسفيد هستم و دختر يك نعمت بزرگي است كه خداوند به من عطا كرده است.

با شروع جنگ و بمباران، او خودش تقاضاي رفتن به جبهه را كرد و آنها هم قبول كردند، من در ابتدا به خاطر بچه ها خيلي ناراحت بودم، كه چگونه، تنها اين ها را بزرگ كنم، ولي راضي شدم كه برود و از وطن دفاع كند، خودش گفت: تا آخر عمرم از وطنم دفاع مي‌كنم تا شماها در آسايش باشيد.

اين شهيد عزيز، روزه‌هاي مستحبي مي‌گرفت، نمازشب مي‌خواند و هميشه دعا مي‌كرد، اخلاق فوق العاده خوبي داشت، هميشه صبور و با حوصله بود، به صحبت هاي مردم با دقت گوش مي‌كرد و رفتار خيلي خوبي هم داشت.

سرانجام اين ارتشي دلاور كه در جبهه مسئوليت خنثي كردن مين را بر عهده داشت، در سال 1360 در منطقه ي دشت عباس برا روي مين رفته و به شهادت رسيد، به علت اين كه وصيت نامه در جيب لباسش بود و سوخته، از او وصيت نامه اي در دست نيست.مزار پرفروغش در بهشت زهرا واقع شده است.