==وصیت نامه==
شه ی د، محمدعل ی آقاعل ی خان ی شهید، محمدعلی آقاعلی خانی : سپاس خدا ی خدای -حق تعال ی تعالی - را که به من توف ی ق توفیق داد تا در ز ی ر سا ی ه یر سایه ی الطافش، قدم در ا ی ن این راه نهاده، تا خودم و بعد او را بشناسم و خدا ی م را ب ی ابم خدای مرا بیابم و اکنون که او را ی افتم، یافتم، به سو ی ش م ی سویش می شتابم و راه رس ی دن رسیدن به او رمز ی است که در جبهه ها ی افت م ی هایافتمی شود؛ پ س ب ی ا یی د مقدار ی ب ی ند ی ش ی م پس بیا یید مقداری بیندیشیم که از کجا آمده و به کجا خواه ی م خواهیم رفت؟ آ ی ا زندگ ی یا زندگی تان به سو ی ح ی ات ابد ی پ ی ش م ی سوی حیات ابدی پیش می رود ی ا یا به ذلت و خوار ی ؟ و آن گاه راه خود را برگز ی ن ی د برگزینید که مرگ بزود ی بزودی فرا م ی می رسد و در انتخاب راه، ه ی چ هیچ درنگ نکن ی د؛ نکنید؛ چرا که الگو ها ی ز ی اد زیاد ی برا ی شما هست. از جمله: قاسم بن حسن(ع)که آقا امام حس ی ن حسین (ع) از او سؤال م ی می کنند: مرگ در برابر تو چگونه م ی می باشد؟ و ی وی عرضه م ی می دارد: ا ی ن ین مرگ، از عسل ش ی ر ی ن شیرین تر است.به درست ی درستی که چقدر مرگ در راه وصول به عزت و اح ی ا احیا ی حق، سبک و راحت است و ن ی ست نیست مرگ در راه عزت مگر زندگ ی زندگی جاو ی د ید و ن ی ست زندگ ی نیست زندگی با ذلت، مگر مرگ ی مرگی که در پ ی پی آن، ح ی ات ی ن ی ست حیاتی نیست .پس ا ی ای جوانان و ا ی مؤمن ی ن ای مؤمنین ! که وقت ی وقتی به ی اد حس ی ن یاد حسین (ع) م ی افت ی د، می افتید، افسوس م ی می خور ی د ید که ا ی کاش ما هم در سرزم ی ن سرزمین کربلا بود ی م بودیم و حس ی ن حسین (ع) را یار ی ار ی م ی کرد ی م می کردیم که ا ی نگونه اینگونه مظلوم واقع نگردد؛... امروز تار ی خ تاریخ دوباره تکرار شده است! آر ی آری ! همه ی ی اران یاران به س و سو ی مرگ رفتند، در حال ی حالی که نگران فردا بودند و اکنون شما هست ی د هستید که با ی د ید بار ا ی ن نگران ی این نگرانی را به دوش بکش ی د بکشید و مواظب اعمال و رفتارتان باش ی د باشید تا قلب امام به درد ن ی ا ی د نیاید که نو ی د پ ی روز ید پیروز ی نزد ی ک یک است. با ی د سع ی کن ی م، باید سعی کنیم، با کمک خدا، ا ی ن این جنگ را به پ ی روز ی برسان پیروز ی م برسانیم که به قول امام «عزت و شرف ما در گرو هم ی ن همین جنگ است». در خاتمه با ی د باید بگو ی م یم که همه ما روز ی خواه ی م روزی خواهیم مُرد و سرانجام ما، خاک شدن است؛ پس چرا ا ی ن این جان را -به جا ی ا ی ن جای این که رفته رفته به نابود ی نابودی برسد و پوس ی ده پوسیده شود- با خدا معامله نکن ی م؟ نکنیم؟ طرف معامله خود خداست که م ی گو ی د می گوید : م ی خرم میخرم جانتان را در عوض، بهشت را به شما م ی می دهم. برا ی برای شهدا بهشت ی ا چ ی زها یا چیزها یی که در بهشت هست چ ی ز مهم ی ن ی ست؛ چیز مهمی نیست؛ شهدا فقط با خدا ملاقات م ی می کنند و نزد او م ی می روند. ۳/۳/۱۳۶۶ مصادف با ۲۵ ماه رمضان محمدعل ی آقاعل ی خان یمحمدعلی آقاعلی خانی
پا ی گاه پایگاه اطلاع رسان ی رسانی سرداران و 3000 شه ی د شهید استان قزو ی نقزوین
http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=2349