ویرایش‌ها

[[شهید محمود جباری برزگر]] : با سلام و درود به محضر صدیق [[امام زمان]] ( عج ) ]] - این راهنمای عصر و منجی نسل و پایه گذار عدالت در سه اصل کتاب، آهن، ترازو - و همچنین به روح خدا و روح امت - این عمل حق و زبان خلق . هم اکنون که این پیام را بر لوح کاغذ تصویر می کنم، نه زبانم برای گفتن آماده است و نه قلم برای نوشتن . می روم تا مسؤولیت و رسالتی را که بر دوشم می باشد، به نحو احسن جامه ی عمل بپوشانم . می روم تا ندای « هل من ناصرٍ ینصرنی؟ » را در صحرای کربلا لبیک گویم . ای حسین !( ع ) من می آیم تا حقانیت تو را باز هم با خون خود به یزیدیان زمان بگویم و به این جلادان تاریخ بگویم که آوای حق را نمی شود محصور کرد . زندگی برای چیست؟ یعنی چیست؟ آیا جز عقیده و جهاد است؟ آری ! آرمان و ارزش های الهی است که به زندگی انسان معنا می دهد و جز این، حیوانی در قالب بشر هستیم؛ چند صباحی خوردن و خوابیدن و لولیدن در جامعه و بعد خاک و باز هم خاک . آری ! ما برزخیانی هستیم که کمتر از دوزخیان عذاب نمی بینیم؛ ولی این کجا و آن کجا و چه عذابی از این شیرین تر که در راه هدفی والا و خدایی باشد؟ ای پدر و ای مادرم ! پیکر گلگون من ملاک درک و شعور صحیح شماست . زحمت زیادی برایم کشیدید؛ امیدوارم در آن دنیا بتوانم جبران کنم . امیدوارم مرا ببخشید . فقط تنها خواهشی که از شما دارم این است که اسلحه ی مرا نگذارید زمین بماند . همین طور به برادران عزیز خود می گویم : اگر درس می خوانید در سنگر مدرسه و اگر کار می کنید در سنگر کار و خلاصه در هر مکان و هر زمانی که قرار دارید، به یاد مسؤولیتی که خدا به انسان داده است، باشید . از خدا غافل نباشید؛ چرا که نابودی و سقوط انسانیت حتمی است ..۱ (۱۱۸۱۱۸۸) محمود جباری برزگر