ویرایش‌ها

با عبور از موانع دفاعی دشمن ، وارد سنگری شدیم که هنوز کار نگهبانی آن شروع نشده بود . دو نفر بودیم . تا ساعت ۹ شب ، منتظر پست نگهبانی ماندیم . ساعت ۹ با فرماندهی تماس گرفتیم که کسی برای نگهبانی به این سنگر نمی آید . دستور دادند تا ساعت ۳۰/۹ آنجا باشیم . بعد از چند دقیقه ،سر و صدای جمعی که از سنگرهای استراحت به سوی این سنگر می آمدند بلند شد . هفت نفر بودند ،آنان به در سنگری که ما در آن کمین کرده بودیم رسیدند ، بلند شدیم . وقتی ما را دیدند چنان شکه شدند که انگار برقشان گرفته.همزمان با بستن دو رگبار اطراف آنان ، هر هفت نفر نقش زمین شدند.نیروهای سنگر استراحت به دلیل در گیری و تیر اندازی همیشگی نیروهای دشمن و ما،به فکر وقوع چنین حادثه ای نیفتادند و عکس العملی هم از خود نشان ندادند.آنان تا روز بعد و ساعت ۱۰ صبح، این قضیه نشدند.نیروهای ما از خط دفاعی خود؛جنازه های دشمن را می دیدند.

به دلیل وحشت پدید آمده از این اقدام ،بعثی ها دو روز تمام ،ارتفاعات ۲۰۳ را زیر آتش مستمر خود قرار دادند؛درست مانند آتش تهیه ی قبل از عملیات . بعد از مدتی،مجددا به سراغ شناسایی همین سنگر رفتیم که ببین