ویرایش‌ها

==زندگینامه==

شهنيا و نخل هاي حاشيه اش مرز سراب هاي تفتيده و ماسه هاي نرم و داغ بود . باران هاي زمستاني، سراب ها (سبخ زارها)ي شمال آن را از ((كاكل)) سبز مي پوشاندند و تپه ماسه هاي باديش را در جنوب چون تپه ماهورهايي از ((خپه))،((توله))و … چشم اندازي زيبا مي بخشيدند .با آغاز تابستان طولاني منطقه جامه هاي نگارين و سبز شهنيا از تنش بيرون مي آمد و لخت و عور در موازات تنهايي و خشكي اندوهناك خود ،تن به تازيانه بادهاي موسمي مي سپرد .

==خاطرات==

چيزي كه بايد بگويم مهربانيهاي اوست . من از او كوچكتر بودم . يادم مي آيد پولي كه از كار كردن به دست مي آورد،هيچگاه براي خودش خرج نمي كرد . از كار كه برمي گشت هيچ منتي بر كسي نمي گذاشت،حتي پس از كار روزانه اش،در خانه هم به كارهاي منزل مي پرداخت بدون اينكه اظهار خستگي كند .

روزگار نوجواني ما در شهنيا،مخصوصا تابستانها،روزها در سايه نخل ها مي گذشت و شب ها مخصوصا اگر شب هاي مهتابي بود – روي تل و تپه هاي ماسه اي به بازي مشغول مي شديم . يكي از بازيهاي محلي آن زمان ((خرك چه خرك)) بود … در جريان يكي از اين بازيها من به اشتباه تسمه اي كه در هوا مي چرخاندم به صورت ((علي))زدم . فهميدم كه ضربه خيلي شديد بود … هم ترسيدم و هم خيلي ناراحت شدم . علي كمي دست روي چشمش گذاشت و بدون اينكه اظهاردرد كند اولين جمله اش اين بود كه ((نترس! چيزي نشده ! … )) اين جمله او باعث شد كه من خيلي احساس خجالت و شرمندگي كنم . لذا چند دقيقه بعد،او با همان دوستي و مهرباني و مظلوميتش داشت مي خنديد ولي من به گريه افتاده بودم چون خيلي رفتارش مرا تحت تاثير قرار داده بود و دلم برايش مي سوخت .

حال از زبان دوست شنيدن چه خوش بود

منبع:سایت نویدشاهد