شهید رضا عامری: تفاوت بین نسخهها
از دانشنامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
| سطر ۱۲: | سطر ۱۲: | ||
نوجوانی شهيد رضا عامري | نوجوانی شهيد رضا عامري | ||
مادر شهيد ميگويد:من نميدانستم هر وقت مي خواهد به مدرسه برود، با وضو ميرود؛ تا اين که چند بار توي حياط وقتي داشت وضو ميگرفت، ديدمش. بهش گفتم: مگر الآن وقت نمازه که داري وضو ميگيري؟! ميگفت:«ميدوني مادر! مدرسه عبادتگاهه؛ بهتره انسان هر وقت ميخواد مدرسه بره، وضو داشته باشه.» | مادر شهيد ميگويد:من نميدانستم هر وقت مي خواهد به مدرسه برود، با وضو ميرود؛ تا اين که چند بار توي حياط وقتي داشت وضو ميگرفت، ديدمش. بهش گفتم: مگر الآن وقت نمازه که داري وضو ميگيري؟! ميگفت:«ميدوني مادر! مدرسه عبادتگاهه؛ بهتره انسان هر وقت ميخواد مدرسه بره، وضو داشته باشه.» | ||
| − | منبع: سفر بیست و پنجم، صفحه:26 | + | <ref>منبع: سفر بیست و پنجم، صفحه:26</ref> |
موضوع : اجتماعی ، تحصیل | موضوع : اجتماعی ، تحصیل | ||
نسخهٔ ۲۶ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۲۳
نوجواني شهيد رضا عامري
به سال اول دبيرستان که رسيد، مادرم يک کليد از روي کليد خونه ساخت و داد دستش که وقتي از مدرسه برگشت و يه وقت خونه نبوديم، پشت در نمونه. کليد ميانداخت به در، باز ميکرد و بعدش هم زنگ ميزد و بلند ميگفت: ياالله، ياالله؛ بعدش مياومد توي حياط.
اگر ما توي حياط نبوديم يا چيزي نميگفتيم، دم در ساختمان که ميرسيد، با کليد ميزد توي شيشه و دوباره ميگفت:ياالله. بعد وارد ميشد. ميگفت:«ميخوام خيالم راحت بشه نامحرم خونه نيست.» [۱] موضوع : عبادی ، حیا و عفاف
نوجوانی شهيد رضا عامري
مادر شهيد ميگويد:من نميدانستم هر وقت مي خواهد به مدرسه برود، با وضو ميرود؛ تا اين که چند بار توي حياط وقتي داشت وضو ميگرفت، ديدمش. بهش گفتم: مگر الآن وقت نمازه که داري وضو ميگيري؟! ميگفت:«ميدوني مادر! مدرسه عبادتگاهه؛ بهتره انسان هر وقت ميخواد مدرسه بره، وضو داشته باشه.»
[۲] موضوع : عبادی ، وضو
نوجوانی شهيد رضا عامري
مادر شهيد ميگويد:من نميدانستم هر وقت مي خواهد به مدرسه برود، با وضو ميرود؛ تا اين که چند بار توي حياط وقتي داشت وضو ميگرفت، ديدمش. بهش گفتم: مگر الآن وقت نمازه که داري وضو ميگيري؟! ميگفت:«ميدوني مادر! مدرسه عبادتگاهه؛ بهتره انسان هر وقت ميخواد مدرسه بره، وضو داشته باشه.»
[۳] موضوع : اجتماعی ، تحصیل
نوجواني شهيد رضا عامري
به سال اول دبيرستان که رسيد، مادرم يک کليد از روي کليد خونه ساخت و داد دستش که وقتي از مدرسه برگشت و يه وقت خونه نبوديم، پشت در نمونه. کليد ميانداخت به در، باز ميکرد و بعدش هم زنگ ميزد و بلند ميگفت: ياالله، ياالله؛ بعدش مياومد توي حياط.
اگر ما توي حياط نبوديم يا چيزي نميگفتيم، دم در ساختمان که ميرسيد، با کليد ميزد توي شيشه و دوباره ميگفت:ياالله. بعد وارد ميشد. ميگفت:«ميخوام خيالم راحت بشه نامحرم خونه نيست.»
موضوع : متفرقه ، نوجوانی [۴]
منبع نرم افزار نشانه ، کانون فاطمه الزهرا شهرضا
