شهید داود خلیلی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
پرش به: ناوبری، جستجو
(صفحه‌ای جدید حاوی «بسمه تعای نام داود خلیلی نام پدر علیرضا نام مادر عالیه محل شهادت ام ال...» ایجاد کرد)
 
سطر ۱: سطر ۱:
بسمه تعای
+
{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
نام   داود خلیلی
+
|نام فرد                = داود خلیلی
نام پدر    علیرضا
+
|تصویر                  = w14.jpg
نام مادر    عالیه
+
|توضیح تصویر            =
محل شهادت    ام الرصاص
+
|ملیت                  = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
محل تولد   قزوین   تاریخ تولد    ۱۳۴۸/۰۱/۲۸
+
|شهرت                  =
محل شهادت   ام الرصاص   تاریخ شهادت    ۱۳۶۵/۱۰/۰۴
+
|دین و مذهب            = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
استان محل شهادت   بصره    شهر محل شهادت    -
+
|تولد                   = قزوین[[زادروزهای|1348/01/28]]
وضعیت تاهل    مجرد    درجه نظامی   
+
|شهادت                 = عراق،ام الرصاص[[الگو:شهدای 4دی|1365/10/04]]
تحصیلات   اول راهنمائی    رشته    -
+
|وفات                  =
عملیات        سال تفحص   
+
|مرگ                    =
محل کار        بنیاد تحت پوشش   
+
|محل شهادت             = [[عراق]]
مزار شهید    قزوین - قزوین
+
|محل دفن                = گلزار شهداى قزوین
 
+
|مفقود                  =
 +
|جانباز                =
 +
|اسارت                  =
 +
|نیرو                  =
 +
|یگانهای خدمت          =
 +
|طول خدمت              =
 +
|درجه                   =
 +
|سمت‌ها                  = بسیجی
 +
|جنگ‌‌ها                  =
 +
|نشان‌های لیاقت          =
 +
|عملیات‌                =
 +
|فعالیت‌ها              =
 +
|تحصیلات                 = اول راهنمایی
 +
|تخصص‌ها                =
 +
|شغل                    =
 +
|خانواده                =
 +
}}
 
زندگی نامه
 
زندگی نامه
 
خلیلی، داود: بیست و هشتم فروردین ۱۳۴۸، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش علیرضا، کارمند بود و مادرش عالیه نام داشت. تا اول راهنمایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. چهارم دی ۱۳۶۵، در ام‌الرصاص عراق بر اثر اصابت ترکش به سر و صورت، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
 
خلیلی، داود: بیست و هشتم فروردین ۱۳۴۸، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش علیرضا، کارمند بود و مادرش عالیه نام داشت. تا اول راهنمایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. چهارم دی ۱۳۶۵، در ام‌الرصاص عراق بر اثر اصابت ترکش به سر و صورت، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

نسخهٔ ‏۱۸ دی ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۵۸

داود خلیلی
W14.jpg
ملیت پرچم ایران.png ایرانی
دین و مذهب مسلمان، شیعه
تولد قزوین1348/01/28
شهادت عراق،ام الرصاص1365/10/04
محل دفن گلزار شهداى قزوین
سمت‌ها بسیجی
تحصیلات اول راهنمایی

زندگی نامه خلیلی، داود: بیست و هشتم فروردین ۱۳۴۸، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش علیرضا، کارمند بود و مادرش عالیه نام داشت. تا اول راهنمایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. چهارم دی ۱۳۶۵، در ام‌الرصاص عراق بر اثر اصابت ترکش به سر و صورت، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است. وصیت نامه شهید، داود خلیلی: ای جهانیان! بدانید که مرگ یک زمانی فرا می رسد و انسان را به سوی خود می کشاند؛ پس چه بهتر که انسان خود به سوی مرگ بشتابد و آن هم مرگی که در راه خدای -حق تعالی- باشد. من با امام خمینی میثاق بسته ام و به او وفا دارم؛ زیرا که او به اسلام و قرآن وفادار است و اگر چندین بار مرا بکُشند هم، دست از او نخواهم کشید. سلام مرا به رهبر عزیزم برسانید و بگویید تا آخرین قطره ی خونم سنگر اسلام را ترک نخواهم کرد و با خداوند پیمان می بندم که در تمام عاشوراها و کربلاها، با حسین(ع) همراه باشم و سنگر او را خالی نکنم. مادرم! همواره چون زینب(س) باش؛ زینبی که ۷۲ شهید در راه خدا نثار کرد و امیدوارم که زینب (س) هم از شما خشنود شود و مرا هم در پیشگاه خداوند و ۷۲ شهید خشنود سازی. ...و تو پدرم! از پدرانی عبرت بگیرید که چندین نفر از اعضای خانواده ی خویش را نثار خدای خویش نموده اند. پدرم! مبادا بعد از شهادتم ناراحت شوی و بسیار خشنود شو و بدان اگر خشنود شدی، مرا خشنود کردی و اگر مرا خشنود کردی، خدا را خشنود ساخته ای. خدایا! جُند الله را که با سوگند به ثار الله در لشکر روح الله برای شکست عدو الله و استقرار حزب الله، زمینه ساز حکومت بقیت الله است، حمایت کن. تنها سفارشم به خانواده ی عزیزم این می باشد که در تمام صحنه های جامعه، شرکت داشته باشند؛ چه از نظر مادی و چه از نظر معنوی خود را شریک بدانند. دوستان من! بعد از شهادتم بیندیشید راهی را که من رفتم، چه بود و اگر فهمیدید و مخالف من و مخالف امام و اسلام و تمام مسایل دیگر بودید، حقی ندارید که بر مزارم بیایید و روح و جسم مرا آزار دهید و حقی ندارید که یاد مرا در دل هایتان نگه دارید و هرگز شما را نمی بخشم! دوستان و رفقای عزیزم اگر چنان چه حقی به گردنم دارند، از وصی من دریافت کنند و اگر دریافت نکردند، مرا به بزرگواری خود ببخشند و اگر آنان را اذیت و آزار کرده ام، از جانب من حلالیت بطلبید.۱ (۱۲۷۴۸۵۵) داود خلیلی منبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1645