ویرایش‌ها

جاده را آب برده بود. ماشین ها، مانده بودند این طرف. [[بی سیم]] زدیم سیمزدیم جلو که «ماشین ها نمی توانند بیایند. » آقا مهدی دستور داد، بلدوزرها چند تا تانک سوخته ی عراقی انداختند کنار جاده. آب بند آمد. ماشین ها رفتند خط.

یک روز زین الدین، با هفت هشت نفر از بچه ها، می آمدند خط. صدای [[هلی کوپتر]] می آید. بعد هم صدای سوت راکتش. بچه ها، به جای این که خیز بروند، ایستاده بوند جلوی زین الدین. اکثرشان ترکش خورده بودند.

نزدیک صبح بود که تانک هایشان، از خاکریز ما رد شدند. ده پانزده [[تانک]] رفتند سمت [[گردان]] راوندی. دیدم اسیر می گیرند. دیدم از روی بچه ها رد می شوند. مهمات نیروها تمام شده بود. بی سیم زدم عقب. حاج مهدی خودش آمده بود پشت سر ما. گفت:«به خدا من هم این جام. همه تا پای جان. باید مقاومت کنین. از نیروی کمکی خبری نیس. باید حسین وار بجنگیم. یا می میریم، یا دشمنو عقب می زنیم. »