ویرایش‌ها

می گفت: «امام یه نعمته برای ما. خدا شاهده حرفش رو قبول نکردند بعضی ها. اگه گوش می کردند، ما این جا توی بیابان نبودیم. [[جنگ ]] رو تموم می کردیم می رفتیم به کار و زندگی مون، به عبادت مون می رسیدیم.ولی ما اومدیم که [[شهید ]] بشیم. یا الان یا چند وقت دیگه. ما تسلیمیم به امر خدا. ما اومدیم که سرمون رو در راه خدا بدیم.»

رفتیم مشهد. دور دوم انتخابات مجلس بود. دور اولش را حسن [[جبهه ]] بود. گفت: «دور اول که قسمت نشد. این دور را همین جا رای می دهم. »

تا شنید، فوراً رفت سمت خانه شان. من هم سریع ماشین را ورداشتم و رفتم دنبالش. عصبانی شد. گفت: «ماشین [[سپاه ]] رو چرا آوردی؟ کار من شخصیه. زود باش برگرد.» هر چه اصرار کردم و گفتم وضع خانمت خوب نیست، قبول نکرد.

مدتی بعد از [[فتح المبین ]] دیدمش، یک ترکش ریز خورده بود به کتف راستش.

دو سه روز مانده بود به عملیات. دیدم دارد وسایل شخصی اش را مرتب می کند. هیچ وقت این طوری به شان اهمیت نمی داد. گفتم: «بی خود برای ما ادای [[شهدا ]] را در نیاور.»