شهید حبیب ولی زاده: تفاوت بین نسخهها
Kolahkaj9706 (بحث | مشارکتها) |
Jafari9809 (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | + | {{جعبه اطلاعات افراد نظامی | |
| − | + | |نام فرد = حبیب ولی زاده | |
| − | + | |تصویر = شهید حبیب ششش.jpg | |
| − | + | |توضیح تصویر = | |
| − | + | |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی | |
| − | + | |شهرت = | |
| − | + | |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]] | |
| − | + | |تولد = [[زادروزهای 02 شهریور|1349]] ، [[آذربایجان شرقی ]] ، [[هریس]] | |
| − | + | |شهادت = [[الگو:شهدای 31 خرداد|1369/03/20]] | |
| − | + | |وفات = | |
| − | محل | + | |مرگ = |
| − | + | |محل دفن = هریس، زرنق | |
| − | + | |مفقود = | |
| + | |جانباز = | ||
| + | |اسارت = | ||
| + | |نیرو = | ||
| + | |یگانهای خدمت = | ||
| + | |طول خدمت = | ||
| + | |درجه = | ||
| + | |سمتها = | ||
| + | |جنگها = | ||
| + | |نشانهای لیاقت = | ||
| + | |عملیات = | ||
| + | |فعالیتها = | ||
| + | |تحصیلات = | ||
| + | |تخصصها = | ||
| + | |شغل = | ||
| + | |خانواده = | ||
| + | }} | ||
| سطر ۱۹: | سطر ۳۵: | ||
شهید حبیب ولی زاده در سال 1349 در روستای خدنق از توابع شهرستان هریس به دنیا آمد. ایشان از همان کودکی، رفتار و منشی که داشتند باعث دلشیفتگی همه اهل محل شدند. رفتار ایشان سرشار از ادب و متانت و توأم با طمانینه بود. ایشان همیشه به بزرگترها احترام و با کودکان به محبت رفتار می کردند. طوری که در زمان شهادت ایشان، بیش از همه، کودکان محل شیون و گریه و زاری می کردند. ایشان همیشه به کمک و دستگیری نیازمندان علاقه خاصی داشتند. رفتار ایشان در خانواده، باعث تلولو شادی و امید در خانواده و همسایه ها می شد. با شهادت ایشان، گویی که شادی و امید از خانه رخت بر بست و آن همه نشاط و شور و شعف دیگر وجود نداشت. ایشان با توجه به مستندات موجود، همیشه و در همه حال تاریخ مکاتبت یا انجام کاری را یادداشت می کردند و اعلام می کردند روزی خواهد بود که دیگر ایشان نبوده و تاریخ مکاتبت، ما را به یاد خاطرات سیر خواهد نمود گویی که از عالم برون خبر شده بود که شهادت نصیب او خواهد شد.<ref>[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/44894منبع سایت شهدای ارتش]</ref> | شهید حبیب ولی زاده در سال 1349 در روستای خدنق از توابع شهرستان هریس به دنیا آمد. ایشان از همان کودکی، رفتار و منشی که داشتند باعث دلشیفتگی همه اهل محل شدند. رفتار ایشان سرشار از ادب و متانت و توأم با طمانینه بود. ایشان همیشه به بزرگترها احترام و با کودکان به محبت رفتار می کردند. طوری که در زمان شهادت ایشان، بیش از همه، کودکان محل شیون و گریه و زاری می کردند. ایشان همیشه به کمک و دستگیری نیازمندان علاقه خاصی داشتند. رفتار ایشان در خانواده، باعث تلولو شادی و امید در خانواده و همسایه ها می شد. با شهادت ایشان، گویی که شادی و امید از خانه رخت بر بست و آن همه نشاط و شور و شعف دیگر وجود نداشت. ایشان با توجه به مستندات موجود، همیشه و در همه حال تاریخ مکاتبت یا انجام کاری را یادداشت می کردند و اعلام می کردند روزی خواهد بود که دیگر ایشان نبوده و تاریخ مکاتبت، ما را به یاد خاطرات سیر خواهد نمود گویی که از عالم برون خبر شده بود که شهادت نصیب او خواهد شد.<ref>[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/44894منبع سایت شهدای ارتش]</ref> | ||
| − | + | ==نگارخانه تصاویر== | |
| + | [[File:شهید حبیب ششش.jpgnull]] | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
<references/> | <references/> | ||
| + | ==رده== | ||
| + | {{ترتیبپیشفرض:هیبت_الله_اکابریان}} | ||
| + | [[رده: شهدا]] | ||
| + | [[رده: شهدای دفاع مقدس]] | ||
| + | [[رده: شهدای ایران]] | ||
| + | [[رده: شهدای استان آذربایجان شرقی]] | ||
| + | [[رده: شهدای شهرستان هریس]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۷ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۴۰
| حبیب ولی زاده | |
|---|---|
![]() | |
| ملیت | |
| دین و مذهب | مسلمان، شیعه |
| تولد | 1349 ، آذربایجان شرقی ، هریس |
| شهادت | 1369/03/20 |
| محل دفن | هریس، زرنق |
محتویات
زندگی نامه
شهید حبیب ولی زاده در سال 1349 در روستای خدنق از توابع شهرستان هریس به دنیا آمد. ایشان از همان کودکی، رفتار و منشی که داشتند باعث دلشیفتگی همه اهل محل شدند. رفتار ایشان سرشار از ادب و متانت و توأم با طمانینه بود. ایشان همیشه به بزرگترها احترام و با کودکان به محبت رفتار می کردند. طوری که در زمان شهادت ایشان، بیش از همه، کودکان محل شیون و گریه و زاری می کردند. ایشان همیشه به کمک و دستگیری نیازمندان علاقه خاصی داشتند. رفتار ایشان در خانواده، باعث تلولو شادی و امید در خانواده و همسایه ها می شد. با شهادت ایشان، گویی که شادی و امید از خانه رخت بر بست و آن همه نشاط و شور و شعف دیگر وجود نداشت. ایشان با توجه به مستندات موجود، همیشه و در همه حال تاریخ مکاتبت یا انجام کاری را یادداشت می کردند و اعلام می کردند روزی خواهد بود که دیگر ایشان نبوده و تاریخ مکاتبت، ما را به یاد خاطرات سیر خواهد نمود گویی که از عالم برون خبر شده بود که شهادت نصیب او خواهد شد.[۱]
