ویرایش‌ها

- در یکی از شب های احیاء ماه مبارک رمضان که با حجت به حرم مطهر حضرت امام رضا علیه السلام رفته بودیم در صحن شیخ بهائی نشسته بودیم و به دعا گوش می دادیم که یک دفعه متوجه شدم که حجت خیلی حالت روحانی و معنوی به خود گرفته و با دل و جان دعا می کرد وقتی ذکر مصیبتی خوانده می شد از ته دل اشک می ریخت از وقتی که به فیض عظیم شهادت نائل شده هیچ وقت آن لحظه از خاطرم نمی رود و هر وقت که به صحن شیخ بهائی می روم همان منظره جلوی چشمانم ظاهر می شود .

- زمانی که من مدیر مدرسه حجت بودم ، روزی قرار بود بچه ها را به سایت چهار ببریم همه ی دانش آموزان لباس پلنگی پوشیده و هر کدام اسلحه ای در دستشان گرفتند، اما حجت اسلحه نگرفت از او پرسیدم آقای توسلی چرا شما تفنگ برنداشتی؟ گفت تفنگ من ایمانم است با همان آمده ام و با همان می خواهم بروم .

- یکی از دوستان حجت که بعد از مراسم تشییع جنازه ی او به خانه ما آمد این طور تعریف می کرد که حجت همراه برادر فرمانده در خط مقدم بودند و فریاد الله اکبر و یا زهرا سلام الله علیها سر می دادند که ناگهان یک ترکش به بدن حجت اصابت کرده و بعد از دقایقی فرمانده دیگر صدایی از آنها نمی شنود و او به فیض عظیم شهادت نائل می گردد .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=5407منبع سایت یاران رضا]</ref>