شهید علی اصغر حسن زاده فرزند حسن: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
پرش به: ناوبری، جستجو
سطر ۱: سطر ۱:
rId4
+
{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
 
+
|نام فرد                = علی اصغر حسن زاده
کد شهید : 6705828
+
|تصویر                  = jpg12 KBInsert link
 
+
|توضیح تصویر            =
نام : علی‌اصغر
+
|ملیت                  = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
 
+
|شهرت                  =
نام خانوادگی : حسن‌زاده‌
+
|دین و مذهب            = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
 
+
|تولد                   =  [[گناباد]]
نام پدر : حسن‌
+
|شهادت                 = [[۱۳۶۷/۵/۵]]
 
+
|وفات                  =
تاریخ تولد :
+
|مرگ                    =
 
+
|محل دفن                =
محل تولد : گناباد  
+
|مفقود                  = 
 
+
|جانباز                =
تاریخ شهادت : 1367/05/05
+
|اسارت                  =
 
+
|نیرو                  =
مکان شهادت :
+
|یگانهای خدمت          =
 
+
|طول خدمت              =
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
+
|درجه                  =
 
+
|سمت‌ها                  = رزمنده
شغل : آزاد یگان خدمتی :
+
|جنگ‌‌ها                  = [[جنگ ایران و عراق]]
 
+
|نشان‌های لیاقت          =
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .
+
|عملیات‌              =
 
+
|فعالیت‌ها              =
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
+
|تحصیلات                =
 
+
|تخصص‌ها                =
گلزار :
+
|شغل                    = آزاد
 +
|خانواده                = نام پدر[[حسن]]
 +
}}
  
 
خاطرات
 
خاطرات

نسخهٔ ‏۲۷ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۲۳

علی اصغر حسن زاده
200px
ملیت پرچم ایران.png ایرانی
دین و مذهب مسلمان، شیعه
تولد گناباد
شهادت ۱۳۶۷/۵/۵
سمت‌ها رزمنده
جنگ‌‌ها جنگ ایران و عراق
شغل آزاد
خانواده نام پدرحسن


خاطرات

اطاعت از فرماندهي

راوی علی اکبر حسین زاده

متن کامل خاطره


به یاد دارم در عملیات بدر به همراه برادرم علی اصغر به شهر القرنه عراق اعزام شدیم . مرحله دوم عملیات هنوز انجام نشده بود که عراقی ها پاتک زدند و بنده در آنجا مجروح شدم و دیگر اطلاعی از علی اصغر نداشتم و به عقب برگشته بودم . که خبرکه تقریباً ساعت 5 بعد ازظهر نیروهای ایرانی از موضع خود عقب نشینی کرده اند . ایشان به سایت ما آمده بود و بعد ازمستقر شدن به فرمانده تیپ گفته بود . شما یک قایق در اختیار ما بگذارید و ما برویم خبازه ' مجروحین رزمنده را به عقب بیاوریم . اما فرمانده تیپ گفته بود . دیگر نیازی نیست و اجازه نداده بود و برادرم هم مانند دیگر برادران نا امید برگشته بود و وقتی به شهرستان تلفن زده بود گفته بودند بنده اینجا هستم و در بیمارستان بستری می باشم .[۱]

پانویس

  1. سایت یاران رضا