روز چهاردهم شهریور ماه 1360 بود. حمید در نزدیکی محلّ زندگی و خانه خود در منطه کوی نصر بود که مورد هجوم منافقین و آماج تیرهای کینه و ظلم قرار گرفت. گلولههای زیادی به سویش شلیک شد. چند گلوله به سینه و ساق پا و نیز جمجمه وی برخورد کرد و خون گرم و پاکش بر زمین ریخته شد و مظلومانه به شهادت رسید.
همسر حمید با شنیدن صدای تیراندازی و با پرس و جو از همسایگان متوجه شهادت حمید شد. او با مشاهده شهادت همسرش، فرزند و تنهایادگارش محسن را در آغوش فشرد و شعار همیشه حمید را از ذهن گذراند که می گفت « ما باید حسینی باشیم یا زینبی که در غیر این صورت یزیدی خواهیم بود.»
[[شهید حمید صائمی]] حسینی زیست و مظلومانه به شهادت رسید. بدن او با عزت و احترام و در میان فریادهای الله اکبر و مرگ بر منافق، از سوی مردم و همکاران و خویشاوندانش تشییع و در [[بهشت زهرا]] قطعه 24 شهدا- ردیف 93 شماره 43 به خاک سپرده شد تا نام و راهش جاودانه و خون پاکش حیات بخش پویندگان راه انقلاب اسلامی باشد.<ref>نوید شاهد</ref>==پانویس==منبع:سایت نویدشاهد<references />