مانند یك طلبة پرشور درس می خواند . همیشه تا ساعت ها بعد از نیمهشب نیز مشغول مطالعه بود .
در زمینه ارتكاب به گناه، خصوصاً غیبت بسیار حساس بود . بسیار كمحرف می زد، خصوصاً دربارة جبهه . ما شرح جانبازی ها و فداكاری هایش را بعد از شهادتش از دوستانش شنیدیم .
علی در سال 1364 در دانشگاه امام صادق ) ع ( قبول شد . ا ین دانشگاهمی توانست تا حدودی روح تشنة او را از معارف اسلامی كه بسیار بدان علاقمند بود، سیراب كند . البته این فرصت، او را از یاد جبهه غافلنكرد . در فرصت های مختلف به جبهه می شتافت و لحظه به لحظه اوج می گرفت تا هفدهم مرداد ماه سال 1366 كه خداوند تبارك و تعالی گوشة چشمی به این بنده تشنه عشق انداخت و جام بلورین وجودطاهرش را از عشق پاك خویش مملو ساخت و او را صدا كرد و سرو بلند قامت ما چشم به لطف صاحب جنت نمود و با اصابت [[خمپاره]] ای به پهلوی مقدسش از جسم مادی و زمینی خود جدا شد و به نزد زهرای پهلو شكسته ) س ( س ) رفت و باغچة خانة ما را سرد و بی روح بر جایگذاشت. rId4<ref>[http://navideshahed.com/fa/news/419591 سایت نوید شاهد]</ref>
==پانویس==
<references />