خاطره ای از زبان شهید محمدیان
خودشان تعریف می کردند که در جنگ دیوان دره کردها برای سر ایشان جایزه تعیین کرده بودند و ایشان مرتب در حال فرار بود و حدوداً 9 روز در کوها سرگردان می شود و در این مدت غذایش پوست هندوانه بوده است. در جنگ دو مرتبه زخمی شده بودند.
قبل از شهادت به دوست خود گفته بود پرویز سرکشی اگر من اول شهید شدم تو خمپاره ی مرا ببر که بدست عراقی ها نیوفته و اگر تو شهید شدی من نمی گزارم خمپاره ی تو را ببرند. که اول مسعود محمدیان شهید شد و بعد دوستش. منبع: سایت شهدای ارتش<ref>[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/24607سایت شهدای ارتش]</ref>==پانویس==<references />