خاطرات بسيار از جبهه ها داشت، لیکن به علت ناراحتي مادر از بيان آنها خودداري مي كرد و اظهار مي نمود: «حضور همه سنگرنشينان بدون هيچ چشمداشتي در مقابل توپ و تانك و مسلسل همه اش خاطره است و لحظه آن يك دنيا معني دارد كه زبان و قلم بنده از توصيف و نوشتن آن عاجز است. خاطرات حضور در جبهه چيزي نيست كه بتوان وصف كرد. بايد آمد و ديد.
او در خاطراتش هميشه از مظلومیت و معصوميت پاسداران و بسيجيان در جبهه ها نقل مي كرد و اعتقاد اين عزيزان را مي ستود. او افراد خانواده خود را به پشتيباني از امام و انقلاب دعوت مي كرد و سعي داشت روحيه شهادت طلبي را در آنها ايجاد نمايد و به افراد خانواده خود توصيه مي كرد كه هنگام شهادت وي گريه و زاري نكنند.
سرانجام پس از چند سال حضور در مناطق عملیاتی دفاع مقدس در تاريخ 1365/02/24 در منطقه عملیاتی پيرانشهر حاج عمران در عملیات كربلاي 2 شرکت و بر اثر اصابت تركش خمپاره به درجه رفيع شهادت نائل گرديد. منبع سایت شهدای ارتش<ref>[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/27626سایت شهدای ارتش]</ref> ==پانویس==<references />