شهید محمدرضا برجویی

شهید محمدرضا برجویی دوست تاریخ تولد :1337/12/28 تاریخ شهادت : 1367/04/21 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه :خوزستان - مسجدسلیمان - کلگه1

زندگی نامه

محمدرضا برجویی دوست در سال 1337 در خانواده ای متعهد و مذهبی در شهر مسجد سلیمان متولد گردید. تحصیلات ایتدائی خود را در یكی از دبستان های شهر طی كرد. در زمان كودكی در سنی كه نیاز به وجود پدر داشت پدر مهربان خویش را از دست داد و در كنار دیگر خواهرها و برادرهایش زندگی بدون پدر را شروع كرد و با كمك به مادر نیاز مالی خود را تأمین كرد. او از همان كودكی علاقة شدیدی به حماسة عاشورا و عزاداری امام حسین (ع) داشت و دهة اول ماه محرم را به عزاداری در خانة ساده و بی آلایش خود در كنار دیگر هم محلی ها می گذراند. وی با تلاش و كوشش دورة راهنمائی را با موفقیت به پایان رساند و به علت مشكلات مادی وارد دبیرستان نظام شد. در آنجا به فراگیری علوم و فنون نظامی و جنگی پرداخت و دورة تعمیرات انواع توپ ها را دید. بعد از پایان دورة چهار سالة دبیرستان با شروع جنگ تحمیلی خود را آمادة رفتن به جبهة جنگ كرد و با در نظر داشتن تعهداتی كه نسبت به آب و خاك مملكت خود مخصوصاً استان محل زندگی اش داشت وارد نبرد میدان حق علیه باطل شد. او از اولین رو.زهای شروع جنگ تحمیلی تا سال 1365 در جبهه های خوزستان در كناردیگر برادران همرزمش مشغول دفاع بود و از سال 1365 تا آخرین روزهای جنگ یعنی حملة مرصاد در جبهه های غرب كشور مردانه جنگید و از مرزهای میهن دفاع كرد تا سرانجام در همین حمله به درجة رفیع شهادت نائل آمد. در شب عملیات مرصاد در جمع دوستان و همرزمانش نسبت به آگاهی خود از شهادتش اعتراف كرده و سفارش كرده كه جنازه اش را به شهر مسجد سلیمان، زادگاهش حمل كنند و گفته بود كه آرزویش موفقیت كشورش در جنگ حق علیه باطل است و دوست دارد فرزندش (كاوه) در تحصیل موفق شود و دوستانش را به ادامة راه شهیدان تشویق كرد عاشق امام حسین (ع) بود و همیشه مظلومیت و رشادت و شجاعت امام حسین (ع) را سرمشق زندگی خویش قرار می داد. او ساده زیستن و كمك به دیگران را بسیار دوست داشت. فعالیت های مهم سیاسی و اجتماعی: شركت مستمر در جبهه های نبرد حق علیه باطل از مهمترین آنها بود. فعالیت های مهم علمی، فرهنگی و هنری: به تعمیرات توپ و وسایل جنگی و ماشین آلات مربوطه علاقه داشت و این كار را با جدیت تمام انجام می داد تا شاید بتواند قدمی در راه بیرون راندن عراقی ها و دشمن بردارد. به ورزش فوتبال بسیار علاقه داشت و اوقات فراغت خود را به مطالعة مجلات ورزشی می پرداخت. مهربان، جدی، با ایمان و مسؤلیت پذیر بود. به بزرگترها احترام می گذاشت. مشكلات دیگران را گره گشا بود. مخصوصاً نسبت به خواهر ها و برادرها و خانواده بسیار متعهد بود.