شهید رشید مددی
شهید رشید مددی
تاریخ تولد :1340/05/02
تاریخ شهادت : 1361/02/10
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :آذربایجان غربی - چالدران - قوشابلاغ
زندگینامه
«ما در حقيقت انقلاب، اسلام، قرآن، استقلال، آبرو و حيثيت را از بركت خون پاك شهداي عزيزمان داريم. » امام خامنه ای شهيد رشيد مددي، در سال 1340 در روستاي كوشا بلاغ، از توابع شهرستان ماكو در يك خانواده مذهبي و روستايي ديده به جهان گشود. تحصيلاتش را تا پنجم ابتدايي ادامه داد. سپس ترك تحصيل نمود و به كار كشاورزي مشغول شد. بعد از مدتي از كار كشاورزي دست كشيد و به تهران رفت و در آنجا در يك مغازه ساندويج فروشي كار می کرد. از نظر اعتقادي، فردي مؤمن و متدين بود و به كليه احكام و شئونات اسلامي عمل مينمود. از طرفي فرد متواضع و فروتن بود. در مقابل شرايط سخت زندگي بردباري و صبوري قابل توجهي داشت. در راهپيمایيهايي كه بر عليه رژيم طاغوت صورت ميگرفت شركت ميكرد. شهيد رشيد مددي براي اين كه خدمت سربازي خود را به انجام برساند، از طريق يگان خدمتي لشكر 21 حمزه سيدالشهدا (علیه السلام) عازم جبهههاي حق عليه باطل گشت و در بيشتر عمليات ها شركت نمود. در يكي از اين عملياتها كه تركش به او اصابت كرد به خانوادهاش اطلاع نداد و پس از رشادتهاي فراوان در جبههها، در تاريخ 1361/02/10 در عمليات آزادسازي خرمشهر در منطقه دارخوين خرمشهر، در درگيري با دشمن بعثي عراق شربت شهادت را نوشيد. روحش شاد و يادش گرامي باد
وصیتنامه
بسم رب الشهدا وصيت نامه سرباز شهيد رشيد مددي به نام خداوند شهدا با درود فراوان به رهبر كبير انقلاب و امت شهيدپرور ايران وصيت خود را چنين شروع می كنم. ملتي كه به جمهوري اسلامي رأي مثبت داده است بايد در راهش تا آخرين قطره خون خود مقاومت، دفاع و جنگ كند. در غير اين صورت از كفار و منافقين بدترند. الان درخت برومند اسلام به خون تك تك ما جوانان نياز دارد و با نثار كردن اين خون بي ارزش ماست كه مي تواند اسلام باارزش را به تمام جهانيان بشناساند. ضمناً هيچ قطره خوني در نزد پروردگار عزيزتر از خوني كه در راه خدا ريخته ميشود، نيست. وقتي كه من به شهادت رسيدم در مجلس ترحيم من بگویيد كه او در راه انقلاب و امام و در راه به ثمر رسيدن اسلام شهيد شد. هر كس امام و انقلاب اسلامي را دوست نميدارد نبايد در مجلس ترحيم و تشييع جنازهام شركت نمايد وگرنه به خدا شكايت مي كنم و آنها را نميبخشم. پيام من به ملت شريف و همرزمانم اين است كه هر چه در توان داريد از قانون اساسي و به خصوص از اصل 110 ولايت فقيه كه راه پيامبران و امامان و نمايندگان آنان مي باشد پشتيباني كرده و نگذارند كه روحاينت مبارز و آگاه را كه در راه انقلاب زحمت ميكشند از صحنه دور كنند. چون به وسيله اين روحانيون مبارز است كه اسلام تاكنون زنده مانده و خواهد ماند. و ديگر این که مواظب اين عوامل داخلي باشيد و آنها را سرسري نگيريد. چنان كه رهبر عزيزمان مي فرمايد خطر اين ها از كفار بيشتر است. و اما پدر و مادر و خواهر و برادر، مادربزرگ و دايي و خلاصه تمام فاميلهايم و دوست و آشناهايم اول از شما ميخواهم كه در غياب من اصلاً ناراحت نباشيد. چون من خود آگاهانه اين راه را برگزيدم و در راهش شهيد شدم و خيلي هم خوشحالم. پدر! از تو ميخواهم با كشته شدن من روحيهات را از دست ندهی و مثل هميشه و بهتر از آن كوشا باش و در خانه چنان رفتاري داشته باش كه مادرم احساس نكند كه جاي فرزندش خالي است.[۱]
