شهید غلامرضافریور

شهید :غلامرضا فریور تاریخ تولد : ۱۳۵۰ محل تولد : خرامه نام پدر : رضا تاریخ شهادت : ۱۸/۸/۶۶ عضویت : بسیج محل شهادت : شلمچه عملیات : محل دفن : گلزار شهدای امامزاده اسحاق (ع) خرامه

شهید غلامرضا فریور بعد از سپری نمودن دوران کودکی در کنار پدر و مادر ، در سن ۶ سالگی به مدرسه رفت و مقاطع تحصیلی ابتدایی و راهنمایی را با نمرات عالی پشت سر گذاشت و در حالی که نوجوانی بیش نبود در ایام تحصیل و تعطیلات به کارگری می پرداخت و به خانواده یاری می رساند تا اینکه وارد دبیرستان شد و سال اول را با موفقیت طی کرد و وارد سال دوم دبیرستان شد . این شهید بزرگوار که در این ایام از عمر مبارکش شاهد شهادت بسیاری از جوانان همشهری اش شده بود و جبهه و جنگ و شهادت ، روح او را بی قرار کرده بود در آغاز ین هفته های سال تحصیلی ۶۷-۶۶ که سال دوم دبیرستان را می گذراند به همراه تعدادی از همکلاسان خود برای رفتن به جبهه ثبت نام کرد و بدون اینکه خانواده اش را بطور رسمی آگاه سازد بعد از پایان کلاس درس در تاریخ ۱۹/۷/۶۶ ، کتابهایش را به دوست همسایه اش می سپارد و بدون خداحافظی به بسیج خرامه و از آنجا به شیراز می رود که با آگاه شدن خانواده از رفتن شهید به جبهه فقط مادرش توانست او را در شیراز برای آخرین بار ببیند . شهید بعد از مدتی به اهواز منتقل شد و پس از مدتی آموزش فشرده به منطقه عملیاتی شلمچه اعزام می گردد و به خط مقدم می رود که پس از گذشت ۲۹ روز از تاریخ اعزامش در تاریخ ۱۸/۸/۶۶ به آرزوی دیرینه خود یعنی شهادت و وصال دوست می رسد.

غلامرضا بسیار خوش اخلاق و خوش خلق بود ، تبسم همیشگی بر لب داشت ، کوچکترین کینه کسی را به دل نمی گرفت و هرگز پشت سر کسی حرف نمی زد . اگر در مجلسی از کسی غیبت می شد ، آن مجلس را ترک می کرد و یا آن را بهم می زد . در تمامی زندگی کوتاهش ، همیشه حامی بینوایان و بیچارگان بود . او دوستدار کسانی بود که از نظر مادی فقیر و بیچاره بودند . در قلب مردم جای داشت و مردم او را دوست داشتند . هرگز از نماز غافل نمی شد ، ذکر خداوند سبحان همیشه بر لبان مبارکش جاری بود . عقیده راسخی نسبت به ائمه اطهار داشت ، عشق سوزان امام حسین (ع) تمام پیکرش را سوزانیده بود . بطوری که با نام آن امام تمام وجودش لبریز از اشک می شد ، همیشه از قول امامان معصوم (ع) حرف می زد . – در اوقات بیکاری قرآن می خواند و شاید کمتر اتفاق می افتاد که زبانش جز با قرآن باز شود، همیشه خود و خانواده و دوستان را به نماز و قرآن سفارش می کرد و به رعایت حال مستمندان و بیچارگان تأکید داشت . بزرگترین و مهمترین سفارش ایشان ، نماز سر وقت بصورت جماعت بود. ایشان عاشق شهادت بود و جبهه را مظهر و دانشگاه انسان سازی می دانست . قبل از اعزامش تمام وجودش را برای خدمت به رزمندگان به کار می بست ، هر وقت اسم جبهه می آمد ، اشک از چشمان مبارکش جاری می شد . عاشق واقعی جبهه و جنگ بود و خود را خادم شهدا می دانست. اگر کسی او را بنام بسیجی صدا می کرد تاراحت می شد و می گفت به خدا بسیجی و رزمنده شهدا هستند . من خجالت می کشم خودم را سرباز امام عصر (عج) بنامم. شهید فریور به حضرت امام خمینی (ره) علاقه خاصی داشت و همیشه با احترام خاصی نام ایشان را بر زبان می آورد. و صلوات می فرستاد. رساله ایشان را همیشه به همراه داشت و می خواند بطوری که اکثر احکام آن را حفظ بود و اگر کسی مسئله ای را می پرسید سریع حکم آن را بیان می کرد.

عزیزان ، شهدا نصب العین ما هستند ، نگذارید شمع محفل ما خاموش بماند . غیرت و شجاعت و انسانیت جوانان ایران الگوی تمام نمای انسانیت در تمام جهان است. در هیچ جای دنیا جوانانی مثل جوانان ایران نیست، و این یعنی افتخار ، غرور ، تو را به خدا جوانان عزیز نگذارید غرورمان لکه دار شود ، فقط شهدا را نصب العین خود کنید . همین یعنی همه چیز . . . رهروان عشق رهروان عشق با خون چهره رنگین کرده اند بالهای سرخ خود را بر تن آذین کرده اند سخت ، پر شور و نو ،این دو اسیر عشق حق جان و تن آزاد از قید شیاطین کرده اند مرگ در کام همه تلخ است ، اما عاشقان با شهادت مرگ را چون شهد شیرین کرده اند این شقایقها که روئیده از خون سرخشان دشت هامون را سراسر عطر آگین کرده اند نامشان بر لوح تاریخ و زمان پاینده باد چون که جان ، قربانی این راه و آئین کرده اند والسلام^[۱] غلامرضا فریور

1. ↑ سایت شهدای استان فارس