شهید : جمشید رزمجو
فرزند : کاکاجان
عضو : بسیج
تاریخ تولد : ۷/۸/۴۶
محل تولد : روستای سلامت اباد
تاریخ شهادت : ۱/۵/۶۲
محل شهادت : حاج عمران
عملیّات :والفجر ۲
محل دفن : گلزار شهدای امامزاده ابراهیم (ع) سلطان آباد
rId5
زندگی نامه
بنده حقیر در سال ۱۳۴۶ در روستای سلامت آباد کربال به دنیا آمدم . شهید عزیز جمشید رزمجو با مشکلات فراوان توانست تا سال اول دبیرستان درس بخواند . در همین زمان جرقه های انقلاب اسلامی با دوستان و آشنایان به افشاء جنایات رژیم منحوس پهلوی می پرداخت و در تظاهرات ها و راهپیمایی ها شرکت می کرد . با اوج گیری انقلاب عضو انجمن اسلامی روستا شد ودر آن به برنامه های تبلیغاتی و امر به معروف و نهی ار منکر پرداخت و همچنین به عضویت گروه مقاومت روستا در آمد . با شروع جنگ قلب تپنده او همانند بسیاری از همسن و سالان او آرام نگرفت و همیشه در فکر این بود که در جبهه باشد تا بتواند بیشتر خدمت کند . او می گفت با رفتن من به جبهه می شود خود سازی را شروع کرد . بالاخره در ۲۲ رمضان سال ۶۲ به همراه تعدادی از دوستان هم محلی اش عازم جبهه غرب شد و در پیرانشهر به خدمت مشغول شد . در نامه هایی که از آنجا می فرستاد پدر و مادر خود را به صبر و شکیبایی سفارش می کرد و در قسمتی از نامه اش چنین می نویسد : پدر و مادر اگر در نبودن من مشکلاتی برای شما پیش آمد به خاطر رضای خدا تحمل کنید تا جز بندگان صابر خدا باشید . در جبهه کسانی هستند که شب تا صبح با خدا راز و نیاز می کنند و خدا را صدا می زنند و آنگونه افراد سعادت شهید شدن را پیدا می کنند . همانطور که خداوند ما را در راه اسلام انتخاب کرد ، اگر هم برای شهادت پذیرفت گریه نکنید چونکه شهید نمی میرد و زنده است و اما همگان این واقعیت را در نمی یابند. در رساندن پیام خون شهدا کوتاهی نکنید و غمگین نباشید که منافقین خوشحال می شوند و باز هم از خدا مسئلت می جویم که در راه او به خوبی بجنگم و کشته شوم و بتوانم در حین جان دادن جمله علی (ع) را که فرمود : فزت و رب الکعبه را بر زبان جاری کنم که شهادت بزرگترین آرزوی من است. او عاشق شهادت بود و سر انجام در عملیات والفجر ۲ در تاریخ ۱/۵/۶۲ شربت شیرین شهادت را نوشید و به خدای خود پیوست. شهید رزمجو دارای اخلاقی اسلامی و مذهبی بود ، جوانی پاکدل ، با ایمان و با تقوی که در روستا او را به نیکی یاد می کنند او از نظر اخلاقی و مکتبی معلمی برای خانواده خود بود . او علاقه زیادی به قرآن داشت . در جلسات دعای کمیل و توسل شرکت می کرد . به امام خمینی علاقه زیادی داشت و می گفت : ما از اول عمر تا به حال مرده ای بودیم ، متحرک و اکنون زنده شده ایم و آن هم از اسلام و امام داریم که باید قدر آن را بدانیم.[۱]