تاریخ تولد :1341/01/25
تاریخ شهادت : 1361/01/05
محل شهادت : رقابیه- عملیات فتح المبین
محل آرامگاه :فارس - خرم بید - دنیچه خیر
زندگینامه
شهید فیروز احمدپورخرمی در سال 1341 در خانواده ای ساده و مذهبی در روستای کوچکی دیده به جهان گشود. دوران کودکی و تحصیلات ابتدایی خود را در همان روستا گذراند و عدم امکانات مدرسه راهنمایی و جهت ادامه تحصیل او به ده بید رفت و هر روز مسیر 5 کیلومتر را پیاده جهت تحصیلات راهنمایی از روستا به شهر ده بید می رفت در سال دوم راهنمایی بود که او ترک تحصیل و به شیراز رفت تا برای خود کاری را فراهم کند.
از آن جایی که پسر عموهای شهید در شیراز به حرف? خیاطی مشغول بودند او را به عنوان یادگیری این حرفه به پیش خود بردند و در کنار حرف? خیاطی شب ها هم جهت ادامه تحصیل در مدارس شبانه شرکت می کرد تا این که تحصیلات خود را اخذ نمود در طول مدتی که در شیراز بود انقلاب اسلامی و سرنگونی رژیم شاهنشاهی اوج گرفت.
او هم در محل کار را ترک و اوقات در تظاهرات مردمی شرکت می کرد. بسیار مهربان و خوش رو و زرنگ بود و در حل مشکلات دیگران خود را سهیم می دانست. در چندین تظاهرات مردمی در شیراز توسط مامورین شهربانی دستگیر و هر بار به طریقی فرار کرده بود تا این که به خدمت سربازی فرا خوانده شد و در تیپ 55 هوا برد شیراز ثبت نام و پس از گذراندن دوره آموزشی به جبهه اعزام شده بود. مدتی را در جبهه و بعد از آن چند روزی را مرخصی و مجدداً جهت انجام وظیفه به جبهه برگشت. اما این بار در انجام ماموریت و حمله دشمن بعثی مورد اصابت تیررس آنان قرار می گیرد و سرانجام در تاریخ 1361/01/05 به درجه رفیع شهادت نائل می گردد.
وصیت نامه
بسم الله الرحمن الرحیم
وَلاتَقولوا لِمَن یُقتَلُ فی سَبیلِ اللهِ اَمواتٌ بَل اَحیاءٌ ولکِن لا تَشعُرونَ(بقره154)
درود به روان پاک امام امت رهبر مستضعفین جهان،رهبر درد مندان و مصیبت زدگان رهبر زحمت کشان ورنجبران و مظلومان جهان،بارالهی از تو خواهانم با کمک این ملت غیور و مسلمان انقلاب اسلامی مان به رهبری نایب الامام زمان(عج)پرچم کشورمان فراتر از مرز ها رود.
بار الهی مستضعفین جهان را بر مستکبران پیروز فرما.خدایا مرا ببخش اگر قدمی ناخواسته بر علیه اسلام بر داشته ام.
خدایا ،پروردگارا من به خود می بالم که سرباز اسلام هستم سرباز امام زمان (عج)ودرارتش جمهوری اسلامی خدمتگذارم .
بار الهی مرگ و شهادت من را در راه خودت قرار بده .افسوس که یک جان بیشتر نداشتم که در راه نایب امام زمان (عج)که راه اسلام و راه پرپا شدن حق و عدالت است هدیه نمایم
مادر عزیزم میدانم که محبت من در دل تو بسیار است رنج و اندوه از دست رفتن من برایت سنگین است و لی در راه الله ودر راه به ثمر رسیدن حکومت اسلامی بس ناچیز است.
پدر عزیزم تو را به خدای باریتعالی سوگند می دهم من را حلال کن و مبادا خدای ناکرده گریه کنی اجر و منزلّت خود را در برابر پروردگار از میان ببری مادر عزیزم می دانم که غم از دست دادن فرزند برای مادر بسیار مشکل است. اگر چه من بگویم مادر فراموشم کن این امر برای مادر امکان پذیر نمی باشد ولی مادر عزیزم عمر این دنیا کوتاه است بالا خره آدمی یک روز آمده و یک روز هم می رود چه بهتر مرگ و شهادت انسان در راه الله باشد مادر عزیزم از زحماتی که در مدت طول عمرم برای من کشیدی تشکر می کنم واز خدای باریتعالی خواهانم اجر و منزلت در بهشت جاویدان به شما عطا فرماید.بعد از شنیدن خبر شهادت من خواهش می کنم اشک مریز.
به خواهرانم بگو در عزاداری من اشک نریزند . چرا که حضرت امام در سوگ فرزندش اشک نریخت چون می دانست رضای خداوند در این امر می باشد.[۱]
