شهید سیاوش بهشت آیین

شهید سیاوش بهشت آیین تاریخ تولد :1340/07/26 تاریخ شهادت : 1361/02/18 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا

زندگینامه خداوند را شاكریم كه چنین فرزندی را به ما عطا كرد كه مایه افتخار خانواده، كشور و جهان اسلام شد، چون اولین فرزند خانواده بود سعی می كرد در هر كاری بهترین باشد و براي برادران خود الگو بود، دوران ابتدائی خود را در مدرسه اسلامی ارجمندی در منطقه صد دستگاه پیروزي به پايان رساند و در امتحان پنجم ابتدائی بین 300 نفر در چندين مدرسه حائز رتبه اول شد.

در زمان ستم شاهی، ما حتی تلویزیون نداشتیم چون پدرشان می گفت: بچه ها نباید این فیلم ها را ببینند ،مبادا گمراه شوند بعد بچه ها بزرگ شدند به خاطر همین منزل را وسیع تر كرده و به نارمك رفتیم و سياوش دوره راهنمائی و دبیرستان را در آن محل خواند و در دبیرستان دانشمند دیپلم گرفت. او همیشه از دوران راهنمائی نماز و روزه را می گرفت، حتی یك روزی تابستان ماه رمضان، ما مهمان بودیم سحر خواب ماندیم هر چه اصرار كردیم نخورد 13 سال داشت و همیشه زبان زد دیگران بود.

زماني كه تصویر امام را از تلویزیون نشان داده بعد قطع كردند یك عده تلویزیون ها را به كوچه پرتاب كردند او در آن محوطه فوتبال بازی می كرد با عجله به خانه آمد كه تلویزیون را تماشا كند روی خرده شیشه های تلویزیون مردم به زمین خورد و محل اتصال دست با شانه اش شكست و 6 ترك خورد، فردای آن روز او را به بیمارستان سوم شعبان بردیم برايش میله پلاتین گذاشتند، موقعی كه آنجا بود گفتند امام می آید او با وجود این كه دستش به گردن آويزان بود با دست دیگر تمام پله ها و راهرو بیمارستان را دستمال می كشید از خوشحالی به منزل پدربزرگ رفت و تلویزیون را آورد كه مریض ها ببینند.

امام را بعد كه امام بقم رفته بود اینها 300 نفر از مسجد جامع نارمك پیاده بطرف قم می روند و خدمت امام می رسند از این 300 نفر فقط 2 نفر توانستند تا قم پیاده بروند كه آن نفر هم بعداً شهید شدند از خوشحالی دیدن امام در پوست خود نمی گنجید بعد از نارمك به بلوار ابوذر رفتیم آنجا محلی نو و هنوز گاز نیامده بود نفت را بدرب تمام منزل ها می رساند و مغازه ای داشتیم آنجا را بسیج كرده بود برای كارهای مردم سال 59 و نگهبانی از محل و در آنجا مسجد نبود زمینی بود برای فروشگاه كه او با پدرش به اوقاف رفت و این زمین را از شركتش برای مسجد ایفا كرد وقتی كه جنازه را آوردند مسجد بطور چادری بود كه دور او طواف دادند(الان شده مسجد جامع ابوذر)