پاوه

نسخهٔ تاریخ ‏۱۷ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۵:۴۱ توسط Beiranvand97 (بحث | مشارکت‌ها)

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

معرفی حماسه پاوه


فهرست

معرفی عملیات * فرماندهان * پیامدها


معرفی عملیات

حماسه پاوه

پاوه شهری کوهستانی در دامنه کوههای بلند شاهو و آتش گاه در شمال غرب استان کرمانشاه دارای باغهای سرسبز و پیشینه تاریخی به قدمت 3هزار سال ،مردمش کشاورز و دامدار و باغدارند، مسلمان و به لهجه هورامی حرف می زنند. پاوه با این لهجه به معنی ایستاده بر پاهای خود معنی می دهد.

شهر پاوه مرکز شهرستان پاوه و اورامانات به فاصله 112 کیلومتر از مرکز استان کرمانشاه و 45کیلومتری با مرز عراق قرار دارد.

در بیستم مردادماه 1358 گروههای ضدانقلاب در روستای قوری قلعه جمع شدند و قطع نامه ای تنظیم نمودند که باید شورای شهرستان پاوه تشکیل گردد. پاسداران غیربومی در منطقه نباشند و به کردستان خود مختاری داده شود. مردم در شهر تظاهرات کردند و در فرمانداری متحصن شدند و می‌خواستند برای تأمین امنیتشان نیروی کمکی بیاید. چند روز بعد تعداد شصت پاسدار به فرماندهی اصغر وصالی به پاوه اعزام و تعدادی از پاسداران سپاه کرمانشاه توسط هوانیروز به شهر پاوه منتقل و در آن شهر مستقر گردیدند.

نیروهای ضدانقلاب با گرایش های مختلف خودشان را به قوری قلعه رساندند و شب بیست و سوم مردادماه 1358 به پاوه حمله کردند . پاسگاه ژاندارمری پاوه به فرماندهی ستوان یوسفی تنها قرارگاه نظامی شهر بود. گروه اصغر وصالی و برخی پاسداران در خانه پاسداران بودند. ملاقادر قادری روحانی محبوب مدرسه قرآن پاوه هم در بین مدافعان بود.

به دنبال ایجاد بحران در پاوه شهید دکتر چمران از طرف دولت و تیمسار فلاحی فرمانده نیروی زمینی ارتش خود را به پاوه می رساندند اول به پاسگاه و بعد زیر رگبار گلوله به خانه پاسداران می روند و آخرین اخبار را دریافت می کنند. سپس تیمسار فلاحی بعد از کسب آخرین وضعیت جهت ارائه به کرمانشاه و سپس به تهران برمیگردد.

ضد انقلاب به شهر نزدیک شده بود و بیمارستان را زیر آتش داشت. یکی از پرستاران روایت می کند به خاطر تیراندازیهای زیاد مجروح ها را از تخت پایین آوردیم و کف بیمارستان خواباندیم تا در امان باشند. صبح روز بیست و پنجم مردادماه، ضدانقلاب به بیمارستان نزدیک شدند لذا نیروهای سپاه در بیمارستان ماندند و پرستاران را به محل امنی فرستادند.

همان روز هواپیمای فانتومی که برای شناسایی و کمک رفته بود در چهار کیلومتری شرق پاوه به کوه برخورد و هر دو خلبانش به شهادت رسیدند. هلی کوپتر 214 که برای انتقال مجروحان زیر رگبار گلوله های ضد انقلاب در حال بلند شدن از زمین بود دچار سانحه گردید و تمام مجروحان و خدمه اش به شهادت رسیدند. حلقه محاصره بیمارستان تنگ و تنگ تر می شد. دشمن خیلی به بیمارستان نزدیک شده بود. بچه ها چند روز مقاومت کرده بودند بدون غذا. قبل از تصرف بیمارستان تعدادی توانستند از بیمارستان بیرون بروند و بیمارستان که دست ضدانقلاب افتاد کلیه مجروحان را به شهادت رساندند.

به علت بسته بودن راههای زمینی منتهی به پاوه تنها راه ارتباطی از طریق هوا و به وسیله بالگردهای هوانیروز آن هم زیر آتش سنگین ضدانقلاب بود و این راه هم به علت عدم تأمین کافی کار بسیار مشکلی بود. نیروهای مدافع خیلی خسته بودند. ضدانقلاب پاسگاه را محاصره کرد. نیروهای ضدانقلاب پشت دیوارها و سیم های خاردار پاسگاه بودند اما جرأت داخل شدن نداشتند و مدافعان پاسگاه بی توجه به درخواست ضدانقلاب که از مدافعان میخواستند خود را تسلیم نمایند به دفاع از خود ادامه دادند.

شب بیست و ششم صدای مسلسل ها و غرش خمپاره ها قطع نمی شد. نیروهای دشمن مثل سیل جلو می آمدند، عادت داشتند خانه های شهر را غارت کنند. بین مهاجمان و صاحبان خانه ها درگیری بوجود می آمد. شیون زنها و بچه ها به گوش می رسید. موج آتش سوزی لحظه به لحظه به خانه پاسداران نزدیک تر میشد. بلندگوهای ضدانقلاب به مردم می گفتند حزب اعلام کرده هرکس به ما بپیوندد در امان است فقط پاسدارها و دکتر چمران را تحویل دهید، در مقابل بلندگوهای خانه پاسداران روشن شد تا مردم در جریان قرار گیرند به آنها اعلام شد از ضد انقلاب نترسید ما خبر داریم نیروی کمکی در راه است.

ساعت شش و نیم یا هفت صبح بود رادیو دستور و پیام مهم حضرت امام خمینی(ره) فرمانده کل قوا قرائت نمود: بسم الله الرحمن الرحیم. از طرف ایران گروههای مختلف ارتش و پاسداران و مردم غیرتمند تقاضا کرده اند که من دستور بدهم به سوی پاوه رفته و غائله را ختم کنند من از آنان تشکر می کنم و به دولت و ارتش و ژاندارمری اخطار می کنم اگر با توپ ها و تانکها و قوای مجهز تا 24 ساعت دیگر حرکت به سوی پاوه نشود من همه را مسئول می دانم...

با فرمان امام(ره) هیجان سراسر ایران را فرا گرفت هزاران نفر پشت در ساختمان نخست وزیری داد می زدند و اسلحه می‌خواستند تا خودشان را به پاوه برسانند بقیه شهرها خصوصاً مردم غیور و شجاع کرمانشاه به همراه رزمندگان اسلام به سمت پاوه حرکت کردند. لذا جوانان خسته و مجروح دل شکسته ای که از پاوه دفاع می کردند با فرمان امام(ره) روحیه جدید گرفتند.

پیام امام(ره) تهاجم ضدانقلاب را در هم شکست و آتش گلوله هایشان کم شد. تعداد زیاد از ضدانقلاب پا به فرار گذاشتند. رزمندگان اسلام با روحیه مضاعف پیش از رسیدن نیروهای کمکی بسیاری از موقعیت های ضدانقلاب را فتح کردند و وقتی نیروهای کمکی رسیدند مدافعان پاوه را پاکسازی نمودند. پاوه ایام به یاد ماندنی را تجربه کرد. پاوه ایران کوچکی شده بود که قلب تمام ایرانی ها در آن می تپید .مردم از همه جای کشور خودشان را به پاوه رسانده بودند و تا صبح در کوچه ها و خیابانهای پاوه شادمانی می کردند و شعار می دادند.

پس از ازادی پاوه مردم با شیون و زاری به بیمارستان آمدند . بعضی جنازه ها را که شناسایی شدند بردند جایی خاک کردند اما هشت نفر ماندند که جنازه های در هم شکسته شان قابل شناسایی نبود. اسم هشت تایشان معلوم بود اما اسم تک تکشان نه . هشت قبر آنها و یادمانی که این روزها در کنار بیمارستان بنا شده است نمادی شد از مظلومیت یاران خمینی(ره).

http://kermanshah.sajed.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=245:1391-05-23-23-00-04&catid=47:1390-05-25-10-35-48


فرماندهان

شهید چمران فرمانده این عملیات بوده است.


پیامدها

امام خمینی (ره): غائله پاوه را ختم کنید

بسم الله الرحمن الرحیم

از طرف ایران گروههای مختلف ارتش و پاسداران و مردم غیرتمند تقاضا کرده‌اند که من دستور دهم بسوی پاوه رفته و غائله را ختم کنند. من از آنان تشکر می‌کنم و به دولت، ارتش و ژاندارمری اخطار می‌کنم اگر با توپ‌ها و تانک‌ها و قوای مجهز تا 24 ساعت دیگر حرکت به سوی پاوه نشود من همه را مسئول می‌دانم.

من به عنوان ریاست کل قوا به رئیس ستاد ارتش دستور می‌دهم که فورا با تجهیز کامل، عازم منطقه شوند و به تمام پادگانهای ارتش و ژاندارمری دستور می‌دهم که بی انتظار دستور دیگر و بدون فوت وقت با تمام تجهیزات به سوی پاوه حرکت کنند و به دولت دستور می‌دهم وسائل حرکت پاسداران را فورا فراهم کند. تا دستور ثانوی من مسئول این کشتار وحشیانه را قوای انتظامی می‌دانم و در صورتی که تخلف این دستور نمایند با آنان عمل انقلابی می‌کنم، مکررا از منطقه اطلاع می‌دهند که دولت و ارتش کاری انجام نداده است من اگر تا 24 ساعت دیگر، عمل مثبت انجام نگیرد سران ارتش و ژاندارمری را مسئول می‌دانم. والسلام.روح الله الموسوی الخمینی

http://farsi.khamenei.ir/sahifeh-content?id=14775

آخرین تغییر ‏۱۷ اسفند ۱۳۹۶، در ‏۱۵:۴۱