شهید سیدداود داودی

از دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
پرش به: ناوبری، جستجو

شهید سیدداود داودی تاریخ تولد :1340/11/19 تاریخ شهادت : 1361/02/12 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه :نامشخص

زندگی نامه

شهید عزیز سيد داود داودي تحصيلات را تا مقطع سيکل ادامه دادند. از اوايل انقلاب دوشادوش برادران و دوستان خود به تظاهرات و راهپيمايي مشغول بوده است، بعد از پيروزي انقلاب اسلامي ايران با ديگر دوستان هيئت ديني جلسه تشکيل می دادند و اوقات فراغت خود را به ورزش مي پرداخت.

هميشه در زندگي ساده و اهل تشريفات نبود. اهل مطالعه و تلاوت قرآن بود. به همسايه ها خيلي کمک مي کردند، اگر کسي کاري يا گرفتاري داشت تا آنجا که در توانش بود به آنها کمک مي کرد، با همه مهربان بود، بيشتر جوانان محل را جمع و ورزش مي کردند. هميشه به والدين احترام مي گذاشت و خيلي با گذشت بود. هميشه در فعاليت هاي مذهبي پيش قدم بود و ورزشکار و واليباليست بود.

شب هاي جمعه دعاي کميل تشکيل مي داد و همه اهالي محل را جمع مي کرد و دعا مي خواندند. زماني که از ورزشکاري درآمدي داشت سعي مي کرد مقدار زيادي از درآمد خود را به ديگران که گرفتاري يا احتياج زيادي داشتند کمک کند مخصوصاً به کساني که که سرپرست يا نان آوري نداشتند.

روحش شاد و يادش گرامي باد

وصيت نامه

تنها راه سعادت: ايمان، جهاد، شهادت.

با عرض سلام به ساحت مقدس ولي عصر، امام زمان روحي و ارواح العالمين و درود بر منجي انسانيت. خدايا! خالصانه از تو مي خواهم که از عمر من بکاهي و به عمر پر برکت خميني عزيز بيفزايي و با درود فراوان به شهيدان اسلام.

سلام و درود بر شما اي پدر و مادر عزيزم.

سلام بر خواهران مهربانم و سلام بر يک يک برادرانم. از شما خواهش مي کنم براي من گريه نکنيد و صبر شما پيش خدا ارج عظيمي به شما خواهد داد. بر سر قبرم جوان ناکام ننويسيد زيرا راهي كه انتخاب کرده ام همان راه يگانه پاسدار کربلا حسين بن علي (عليه السلام) است. به مادربزرگم بگوييد براي من ناراحت نباشد و گريه نکند چون من پيش دوستانم خجالت مي کشم و بايد افتخار کند.

وکيل من پدرم است و از او مي خواهم که مرا در بهشت زهرا دفن کنند. اولين بيل خاک را او بر سر من بريزد. بار خدايا! الان که دارم اين وصيت نامه را مي نويسم وصيت نامه اول است.

خدايا! مگر دوست نداري که من به فيض اين سعادت عظيم برسم.

خداوندا! از تو مي خواهم که توفيق شهادت را نصيبم کني شايد لايق شهيد شدن نباشم؛ زيرا که شهيد مقام والايي نزد تو دارد و من فردي گناهکارم. اينک با ياد تو به جبهه مي روم نه براي انتقام، بلکه به منظور احياي دينم و تداوم انقلابم.

هدفم خدا...

مکتبم اسلام....

مرامم روح الله است.

خداحافظ همگي شما

والسلام [۱]

پانویس

  1. سایت شهدای ارتش