پل سفید اهواز
پل سفید اهواز یا پل معلق نام یکی از پلهای شهر اهواز میباشد که یکی از نمادهای شهر اهواز محسوب میگردد. این پل در سال ۱۳۱۵ ه.ش بر روی رودخانه کارون ساخته شده است. این پل که چهارمین پل معلق جهان محسوب میشود، دارای دو قوس بتنی ۱۲ و ۲۰ متری است.
مهندسی آلمانی به اتفاق همسر مهندسش شروع به ساختن ساختمان این پل کرد و کار را تا مرحله سوار کردن یکی از هلالیها با موفقیت پیش برد، ولی انگلیسیهای حاکم بر شرکت نفت در آن زمان لوازم و ادواتی که در اختیار سازنده پل گذارده بودند از جمله جرثقیلی که با آن هلالی اول را بالا کشیده و مهار کرده بود، پس گرفتند که این عمل انگلیسیها باعث دق کردن و مرگ مهندس آلمانی، سازنده پل شد. ولی بعد از چندی، سرانجام زن مهندس آلمانی با ابتداییترین وسایل ممکن آن زمان و بکار گرفتن چند دوبه به جای جرثقیل، هلالی دوم را بر اسکلت پل سوار کرد و ساختمان آن را به پایان رسانید و پل را آماده تحویل و بهرهبرداری کرد.
نحوه بسته شدن قرارداد و چگونگی اجرای پل
در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۱۲ از طرف ریاست اداره بهرهبرداری راهآهن ناحیه جنوب اهواز (اریک کسوندسن) و معاونت فنی و مهندسی سیفالله خان مشاور پروژه ساختمان، یک پل جدید بر روی رود کارون جهت عبور و مرور اهالی شهر اهواز در یازده صفحه به وزارت کل طرق و شوارع داده و سهم حل برای احداث پل پیشنهاد گردید. تا این زمان تنها پل معلق بر روی رودخانه کارون پل فلزی راهآهن (پل سیاه) بود که برای اتصال راهآهن سراسری به بندر شاپور در سال ۱۳۰۸ احداث شده است.
در تاریخ ۱۷ خرداد ۱۳۱۳ قراردادی در ۱۲ ماده بین میرزا علیخان منصور وزیر طرق و شوارع ایران و اسکار لیندال نماینده شرکت سوئدی سونسکاانتر پرناداکتی پولاکت منعقد و طبق قرارداد مسئولیت ساختمان پل کارون اهواز و امتحان زمین و تهیه نقشههای اصلی به شرکت مذکور که به اختصار (سنتاب) نامیده میشد واگذار گردید، کل هزینه عملیات مربوط به پل کارون که بایستی به موجب قرارداد پرداخت میشد، مجموعاً پنج میلیون و هفتصد و هشت هزار ریال (5708000 ریال) برآورد گردید. که پرداخت آن طی ۱۲ فقره چک به عهده بانک ملی ایران واگذار گردید. فولاد مورد نیاز و سایر مصالح و لوازم ساختمان پل از طرف شرکت سنتاب پس از تأیید رسمی سفارت ایران در استکلهم به کشور سوئد داده شد.
بر اساس ماده ۳ این قرارداد انجام کار بعد از تصویب نقشههای تفصیلی و امضاء قرارداد بیست ماه تعیین گردید و طبق شش ماه شرکت سنتاب موظف بود یک نفر نماینده با اختیارات تام برای مذاکرات و تصمیمات مربوط به امور ساختمان در محل کار تعیین نمایند و در همین بند از قرارداد اداره راهآهن جنوب نیز نماینده وزارت طرق و شوارع به منظور نظارت در اجرای عملیات ساختمانی، طبق نقشههای مصوب معرفی گردید.
یک ماه بعد از تاریخ ۲۰ مرداد ۱۳۱۳ گونتربرگ از طرف شرکت سنتاب به سمت ریاست ساختمان پل اهواز منصوب و به عنوان نماینده شرکت مذکور به اهواز اعزام شد. مهندس سیفاللهخان مشاور از طرف وزارت طرق و شوارع به نمایندگی انتخاب شد.
در اوایل مهرماه ۱۳۱۳ موقعیت خط وسط پل بر روی رود کارون تعیین و در دوم شهریور همان ماه به منظور استحکام زمین برای شالوده ریزی پایههای پل از شرکت نفت درخواست وسایل حفاری شده که در اواخر همین ماه یعنی در ۲۸ مهرماه ۱۳۱۴ اولین پیکنی آن آماده گردید و تا ۲۰ بهمنماه همان سال پنج پایه از هفت پایه اصلی پل براساس طرح (ک. لوبرک استاد فرهنگستان استکهلم) پیکنی و بتونریزی شد. در ماههای اردیبهشت و تیرماه سال ۱۳۱۴ دو پایه باقیمانده آن تکمیل شد. قطعات فلزی پل که در کارخانه «مولارک استاد» سوئد ساخته گردید بهم متصل، سپس از «دوبه» راهآهن بوسیله جرثقیل کشتی فلورستان متعلق به کمپانی استریل در روز ۱۸ مرداد ۱۳۱۴ اولین قطعه آهن پل فلزی اهواز بالا کشیده شد.
در ۱۲ مرداد ۱۳۱۵ بتونریزی سرتاسری پل به پایان رسید و در ۱۵ مرداد آسفالت سطح اتومبیل روی پل آغاز شد و در ۲۴ مرداد همان سال ضمن شروع سیمکشی برق جهت روشنایی پل از سوی شرکت سنتاب اعلام شد که پل اهواز ۱۴ روز دیگر برای تحویل حاضر میشود.
آزمایش پل چهار ساعت و نیم به درازا کشید و سرانجام در ۳۰ شهریور ۱۳۱۵ با بیش از هفت ماه تأخیر با ضمانت بیست و چهار ماهه و عمر مفید پنجاه ساله به ناحیه راهآهن جنوب تحویل داده شد. سپس در تاریخ پانزده آبانماه ۱۳۱۵ افتتاح شد.
اهواز" target="_blank"> http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D9%84_%D8%B3%D9%81%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D9%87%D9%88%D8%A7%D8%B2
این پل به واسطه دو نیم هلال بزرگ که در واقع پل را نگه داشتهاند به پل هلالی و البته به خاطر رنگ سفید آن به پل سفید نیز معروف است. این پل در سال 1378 با شماره 2493 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
