شهید غلامرضا باباحاجیان

- غلامرضا باباحاجیان

- فرزند : غلامعلی

- متولد : 1344/11/10 در حسین آباد پشت بسطام

- تحصیلات : زیر دیپلم

- تاهل : متاهل

- یگان : سپاه شاهرود-تیپ12-گردان زرهی

- مدت حضور : 26 ماه و2روز

- مسئولیت : فرمانده دسته

- نوع عضویت : پاسدار

- نوع شغل : نظامی

- تاریخ شهادت : 1365/10/5

- محل شهادت : شلمچه

- عملیات : کربلای 4

- محل دفن : شاهرود روستای حسین آباد

rId5

وصیتنامه

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام خداوند بخشندة مهربان

« انالله و انا الیه راجعون » ما ز خدا هستیم و به سوی او رجوع می کنیم.

« السلام علیک یا ابا عبدالله، السلام علیک یابن رسول الله، السلام علیک یابن امیرالمؤمنین وابن سید الوصیین، السلام علیک یابن فاطمۀ الزهرا » با سلام و درود به یگانه منجی عالم بشریت مهدی فاطمه (عج) و با سلام و درود به نایب برحقش ، این پیر جماران ، امام امت ، خورشید درخشان ، خمینی بت شکن و با سلام و درود به شهدای اسلام از صدر اسلام و از کربلای حسین تا کربلای ایران زمین و با سلام و درود به خانواده های شهدا و خانواده های مفقودالاثرها. پس از تقدیم عرض سلام، سلامتی شما را از پروردگار بزرگ خواستارم. وصیت نامۀ غلامرضا باباحجیان به خانواده اش:

پدر بزرگوارم و مادر عزیزم ، سلام علیکم ، امیدوارم که حال شما خوب باشد . پدر و مادر عزیزم، امیدوارم که فرزند خودتان غلامرضا را ببخشید و این بندة گنهکار خدا [ را] عفو کنید. مادرم، امیدوارم که شیرت را حلالم کنی. مادر جان، ما برای پیروزی اسلام به جبهه آمده ایم. انشاءالله اگر خداوند از ما قبول کند ، امیدوارم اگر قربانی در راه خدا دادید، ناراحت نباشید چون برای خدا فرزندتان را داده اید. مادرم، امیدوارم که اگر شما از من اذیتی، آزاری، برخوردی دیدید من را ببخشید . مادرم، ای مادر مهربانم ، زینب (س) را در نظر بیاور چه مصیبت هایی بر زینب کبری (س) وارد آمد . به خاطر خدا صبر را پیشۀ خود قرار دهید . نباشد طوری گریه کنید دشمن شاد بشود . پدرم، ای پدر ، من فرزند بدی بیش برای تو نبودم . امیدوارم پدر جان از زحماتی که کشیدید این بندة گنهکار را بزرگ کردی ، به بزرگی خودت این حقیر را ببخشد و از من راضی باشد . پدر جان ، از این ناراحت نباش که فرزندت در راه خدا قربانی شده است . پدر جان ، ما هدف مان جز پیروزی اسلام چیزی دیگر نیست. همسر عزیزم ، به تو [که] عزیزی چه وصیت بکنم . من که [...]هستم چه وصیتی به تو عزیزی کنم. همسرم، برای اینکه در زندگی ام چند مدتی که با هم زندگی کردیم جز خوبی از تو عزیز [ی] چیزی دیگر ندیدم . همسرم، امیدوارم که این بندة گنهکار خدا را ببخشید . اگر بدی از من دیدی ، من را ببخشی. همسرم ، آن مسافری که در بین راه هست ، اگر انشاءالله سالم بود ، صلاح دست خودت هست هر اسمی که گذاشتی . انشاءالله اگر سالم به دنیا آمد ، از او مواظبت بکنید و او را خوب تربیت بکنید . انشاءالله اگر خداوند به او توفیقی داد درسش را بخواند و در جستجوی علم و دانش باشد و علم و دانشی که به آن عمل کند و جز خدا کسی را پرستش نکند و پیروی از ائمۀ معصومین و ولایت فقیه بکند . خواهرم، صدیقه ، ای زینب گونه ، ای بزرگوار ، امیدوارم که در شهادت برادر کوچکت ناراحت نباشید . خواهرم، اسلام در خطر بود، راه ما راه حسین (ع) است و ما برای پیروزی اسلام به جبهه آمده و جانمان را فدای اسلام [می]کنیم. امیدوارم که صبر را پیشه کنید و از فرزندانت مواظبت کنید . خواهرم، وصیت من به تو همین است . خواهرانم ، امیدوارم که برادر خودتان غلامرضا را ببخشید . برادرانم، امیدوارم این برادر کوچکتان غلامرضا را ببخشید و پیروی از رهبر عزیز کنید و پشتیبان ولایت فقیه باشید و اقوام و خویشاوندان، امیدوارم که این بندة گنهکار خدا را ببخشید . اگر در طول عمرم به شما بدی کردم، مرا ببخشید . ای همسایگان عزیز، وصیت من به شما این است که مرا ببخشید و من جز خوبی چیزی دیگر [ی] ندیدم. ای برادران هم محلی ام، وصیت من به [ شما] این است که فقط مرا ببخشید و پیروی از رهبر عزیز کنید و پیرو ولایت فقیه باشید و ای برادران عزیز وحدت و یکپارچگی را حفظ کنید برای مردم.

[ وصیت نامه ای دیگر]

« انالله و انا الیه راجعون »

این جانب غلامرضا بابا حجیان، فرزند غلامعلی باباحجیان، شماره شناسنامه 17 ، تاریخ تولد 1344 ، وصی خود را پدرم قرار داده و در نبود پدرم غلامحسین ، برادرم ، را قرار داده ام و تمام اموالم در اختیار همسرم است و هیچ کس [حق] هیچ گونه تصرفی ندارد و میل همسرم هست اگر فرزندم سالم به دنیا آمد به او ببخشد، دست خودش هست.و این حقیر،غلامرضا باباحجیان،2.5 ماه روزه بدهکار هستم و مبلغ 1000 تومان به خواهرم صدیقه ، بدهکار هستم و دو عدد دفترچۀ قسط که دارم قسط می دهم خرجی که می خواهید برایم بکنید، همانی که بنیاد شهید می دهد خرجم کنید، زیاد خودتان را به زحمت نیندازید و 2 ماه هم برایم نماز بخوانید.

غلامرضا باباحجیان

در مورخ 3/10/65