میشداغ
معرفی مختصر ارتفاعات میشداغ
ارتفاعات میشداغ
ارتفاعات میشداغ در 85 کیلومتری شمالشرق اهواز قرار دارد و از شمال بستان آغاز میشود و تا نزدیکیهای رودخانه کرخه در محدوده عبدالخان ادامه دارد، جهت آنها شمالغرب ـ جنوبشرق بوده و به تپههای رقابیه در جنوبغربی فکه منتهی میشود و در تقسیمات کشوری به عنوان مرز شهرستانهای دشتآزادگان و شوش شناخته میشود. میشداغ مرتفعترین منطقه دشتآزادگان محسوب میشود و ارتفاع بلندترین قله آن 270 متر است. این ارتفاعات به علت دید مناسب آن در منطقه و تسلطش بر شهرهای بستان و سوسنگرد در طول جنگ از اهمیت ویژهای برخوردار بود و با آغاز جنگ به اشغال دشمن درآمد.
رفتن به گالری جنوب این ارتفاعات یکی از محورهای اصلی در آزادسازی سوسنگرد و بستان بود و در مرحله دوم عملیات فتحالمبین به طور کامل به دست نیروهای خودی افتاد و بعدها به یکی از محورهای هجوم به دشمن تبدیل شد. تنگ ذلیجان یکی از معابری است که در محل تلاقی دامنه ارتفاعات میشداغ و تپههای رملی قرار دارد و دشت چهیلا در دامنه شرقی این ارتفاعات را با منطقه فکه مرتبط میسازد. در گذشته مردم بومی و تجار محلی برای تردد و جابهجایی کالا به عراق از این گذرگاه استفاده میکردند. در عملیات فتحالمبین مسیر این گذرگاه به جاده تبدیل و در عملیات والفجر مقدماتی از آن برای رسیدن به مرز بهرهبرداری شد. تنگ میشداغ (تنگ صعده) نیز در شمالغربی بستان و جنوب این ارتفاعات قرار دارد و دشت چهیلا را به تپههای رملی شمال کرخه متصل میکند.
تنگ میشداغ و تنگ ذلیجان از محورهای هجومی حساس رزمندگان در عملیات فتحالمبین بود. در اردیبهشت 1367 قرارگاه عملیاتی جنوب (کربلا) ارتش، به پادگان میشداغ در ارتفاعات میشداغ نقل مکان نمود. اکنون پادگان میشداغ که محل استقرار تیپ مستقل 45 تکاور ارتش میباشد به یکی از نقاط مورد توجه اردوهای راهیان نور تبدیل شده است.
کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 152
