شهید نصرت بیات

از دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
نسخهٔ تاریخ ‏۱۹ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۲۸ توسط Parsasirat98 (بحث | مشارکت‌ها)

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به: ناوبری، جستجو

بسمه تعالی

شهید نصرت بیات

تاریخ تولد :1338/05/01

تاریخ شهادت : 1359/07/15

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا



زندگینامه

وی در اول مرداد 1338در بین خانواده‌ای متوسط و مذهبی در تهران دیده به جهان گشود و نام پدرش غلام عباس و مادرش فاطمه می‌باشد.شهید بیات از بدو تولد به اتفاق خانواده در جنوب شهر تهران زندگی می‌كرد. به تبع آن زمان مراسمات مذهبی و دینی در آن نقطه از شهر، حال و هوای ديگري داشت. این امر باعث شد كه اكثر اوقات در محافل و مساجد، تكايا شركت كند.

زمانی كه اهداف اهل بیت عصمت و طهارت و حقانیت ایشان را از زبان سخنران می‌شنید بی‌اختیار خود را در آن عاشورای حسینی می‌دید. همیشه این سوال برایش پیش می‌آمد كه آن همه سختی و مشقت در راه خدا در نهایت چه جزایی در پیش خواهد داشت، لذا راه ایشان را پیشه خود ساخت و براي هرچه باشكوه تر شدن مراسم تاسوعا و عاشورای حسینی می‌كوشید. دوستان را نیز به این راه دعوت می‌نمود. با شروع زمزمه‌های انقلاب، گویا كه منتظر چنين روزی بود؛ فعالیت خود را در تمامی صحنه‌ها آغاز نمود و در حین تظاهرات خیابانی علیه رژیم شاه از طرف مأمورین ساواك چندین بار تحت تعقیب قرار گرفت و از دست آنها می‌گریخت.

او اعلامیه‌ها و پیام های امام راحل را به دست مردم می‌رساند چون احساس می‌كرد اين قبيل فعاليت ها، نظام ستم شاهی را سرنگون كرده و مردم آزادی را در آغوش خواهند كشید و از قید و بند ظلم رهایی خواهند یافت. با به ثمر رسیدن انقلاب اسلامي، علاقه خاصی به فعالیت در نهادهای انقلابي داشت و در محل، حسب فرمان امام راحل از دستاوردهای انقلاب پاسداری می‌نمود. پس از گذشت مدتی به خدمت مقدس سربازی شتافت و به منطقه جنوب كشور، خوزستان اعزام گردید.

لذا به جهت این كه در تهران چگونگی به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی را شاهد بود. این امر وی را واداشت كه در سنگر سربازی نيز به فعاليت هاي خود ادامه دهد، اما متأسفانه با برخورد سرد و غیر منطقی بعضی از فرماندهان آن زمان مواجه گشت و به جهت نوع فعالیتی كه داشت به زندان افتاد.

پس از گذشت مدتی از طرف امام راحل، حضرت آیت اله اشراقی برای نظارت بر وضعیت جنوب كشور وارد منطقه می‌شوند، و موضوع بازداشت نصرت بیات از طریق هم سنگران وی به ایشان می‌رسد، ایشان نیز طی ابلاغي به فرماندهی آن وقت، دستور آزادی بیات را صادر می‌نماید و متذكر می‌گردند كه در زمینه فعالیت فرهنگی و دینی نامبرده را آزاد گذارند. این امر باعث می‌شود كه با علاقه خاصی كار را ادامه دهد. در آن زمان جنگ عراق علیه ایران اسلامی نسبتاً شدت یافته بود و نصرت بيات به گفته خودش، كه گویی به وی الهام شده، برای حلالیت طلبی و خداحافظی از خانواده و فامیل و دوستان عازم تهران می‌شود و از فرد فرد آنها حلاليت مي طلبد. پس از گذشت چند روز، همان گونه كه شهید گفته بود خبر شهادتش به خانواده مي رسد. به گفته هم رزمان وی ایشان قبل از شهادت در گردان تانك نیروی زمینی حضور داشته و توانسته بود یك الی دو تانك مزدوران عراقی را منهدم كند و شجاعانه و شادمانه در تاريخ، 1359/07/14 در منطقه كرخه بر اثر اصابت تركش به ناحیه شكم به نزد معبود خود شتافت و به فیض شهادت نائل گردید. مزار ایشان در بهشت زهرا قطعه 26 قرار دارد.


وصیت نامه

زمانی كه خبر شهادت مرا آوردند از شما خواهش می‌كنم كه برایم اشك نریزید و در صورت امكان كوچه‌مان را به نام نصرت بیات نام گذاری كنید. [۱]

پانویس

  1. سایت شهدای ارتش