شهید دوست علی بهشتی
شهید دوست علی بهشتی تاریخ تولد :1340/04/05 تاریخ شهادت : 1363/03/21 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه :اردبیل - مشگین شهر – احمداباد
زندگینامه
شهید دوست علی بهشتی در پنجم تیر ماه 1340 در روستای احمدآباد از توابع شهرستان مشگین شهر در خانواده ای مؤمن، متدیّن و کشاورز متولد شد شهید دهمین و آخرین فرزند خانواده ی شیرین دل و صدف بود پدر بزرگوارشان شیرین دل به گفته برادرش حیدر علی طبیب و جراح آذربایجان بودند که در آن زمان از لحاظ مالی در وضعیت بسیار خوبی بودند و بعد از جنگ جهانی دوم و بعد از غائله آذربایجان وضعیت نابسامانی یافتند و تمام ثروت دنیوی خود را از دست دادند امّا غافل از اینکه خداوند ثروتی ماندگار و مایه ی افتخاری به نام دوست علی نصیبشان نمود.
دوران طفولیّت و خردسالی را در دامان خانواده ای که قلبشان برای اهل بیت و ائمه ی اطهار(ع) می تپید پشت سر گذاشت سپس برای فراگیری علم و دانش راهی مدرسه شد امّا بخاطر فقر مالی خانواده مجبور به ترک تحصیل و حتی ترک وطن گشتند و در دوران نوجوانی به استان گیلان شهرستان رودسر جهت کارگری مهاجرت نمودند و در آنجا علاوه بر کار در تظاهرات و راهپیمایی های انقلاب اسلامی حضوری فعّال داشتند و تلاشها و مبارزات وی در رودسر و درگیری با فرمانده پاسگاه رودسر که بعد از پیروزی انقلاب به سزای اعمال خود رسید و اعدام گردید در خاطر برادران و دیگر اهالی رودسر ماندگار است.
دوران نوجوانی وی مصادف با اوج شکل گیری تظاهرات مردمی بر علیه رژیم بود وی که در آن سالها در رودسر به سر می برد در تظاهرات و راهپیمایی هایی که بر علیه حکومت شکل می گرفت حضوری فعّال داشت و عکس شاه را از خیابانها پاره می کرد و به جای آن شعار می نوشت.
برادر شهید در مورد برادرشهیدش چنین نقل می کند که به راستی پاکی، نجابت و صداقت چیزهایی نیست که آسان بدست آیند و همگان دارای این ویژگی ها باشند امّا برادرم نمونه ای کامل از این رفتار بود رفتار مناسب او با دیگران به ویژه با اطرافیان و دانش آموزان چنان بود که همه را به سوی خود جذب می نمود او در همه کارها فقط رضای خدا را در نظر داشت و از این رو این امر در رفتارش به خوبی متجلّی بود انسانی مؤدب، منطقی و مهربان که همواره گرمای خاصی در رفتارش بود از لحاظ اعتقادی بسیار قوی بود نماز اوّل وقت و نماز شب و نمازهای مستحبی را هیچگاه فراموش نمی کرد حضور خدا در همه کارهایش جلوه ای چنان داشت که حتّی در انتخاب دوستانش نیز فضایل بر جسته و خصایص نیکوی آنها را فقط به یاد خدا می دید.
شهید به گفته برادر و دیگر اهل خانواده بارزترین خصوصیتش گذشت و ایثار و آرامش و ملایمت بود شهید دوست علی بهشتی در شهر رودسر ازدواج کردند و در همان شهر ماندگار گشتند و در کانون گرم خانواده زندگی خود را می گذرانیدند تا اینکه به خدمت مقدس سربازی اعزام شدند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی (ره) و با آغاز جنگ تحمیلی دو برادر از طریق بسیج سپاه پاسداران عازم جبهه های نبرد حق علیه باطل شدند دوستعلی در جبهه دارای روحیّه خستگی ناپذیر یود و همه را به صبر و بردباری دعوت می کرد رشادتها و دلاوریهای بسیار در آن مدت حضورش از خود نشان داد به خاطر اخلاقش همه رزمندگان دوستش داشتند و به او احترام می گذاشتند.
در نامه یی صمیمی که بر گرفته از احساسات پاک و بی آلایش رزمندگان اسلام و نشانی از مهربانی شهید بزرگوار است و سندی است ماندگار از دل آیینه سان شهدای انقلاب که چه پاک و زلال چون آب در پای نهال اسلام جاری شدند صمیمیت و صداقت موج می زند آنجا که جای جای نامه اشاره می کند که ملالی جز دوری از عزیزان و آرزویی جز دیدار آنان ندارد و از اینکه ذکر نام فامیلی موجب مکرر شدن خاطر آن عزیز شود همه نزدیکان را به اسم خطاب می کند و جویای احوال می گردد و امیدش را پیروزی اسلام و شکست دشمن می داند و عجبا که ده روز پس از نگارش نامه و شاید قبل از رسیدن نامه شهید بزرگوار سریعتر از باد صبا به افق بیکرانه عشق پرواز می کند و به معشوق ازلی می پیوندد و چه سرافرازانه می پیوندد و نام خود و نام وطنش را سر لوحه ی دفتر رشادت و عنوان و فهرست نامه ی شجاعت و اخلاص می کند و جهت سربلندی ایران جان عزیزش را در طبق اخلاص قرار داده و خود را تقدیم وطن و اسلام و امام می کند و براستی که بهشتی بود و بهشتی می شود.
سرانجام شهید دوستعلی بهشتی پس از بارها حضور در مناطق مختلف عملیاتی و رشادتها و دلاوریهای بسیار در عملیات والفجر 2 در منطقه عملیاتی حاج عمران منطقه معروف به کله قندی در مورخه 1363/03/21 به آسمانها پیوست و جنازه مطهرش در تربت زادگاهش احمد آباد آرام یافت.
