موزه آبادان
موزه آبادان یکی از موزههای قدیمی ایران است این موزه در سال ۱۳۳۸ با مجموعه آثاری از دوره ماقبل تاریخی، تاریخی و آثاری از دورههای متأخر تا دوره قاجاریه و نیز آثاری از هنرمندان کارگاههای هنرهای سنتی افتتاح شد. در برپایی این موزه علی هانیبال مساعدت بسیار نمود. ساختمان موزه با الهام از معماری سنتی ایران شکل گرفت.
این ساختمان دارای گنبدی به ارتفاع ۵/۲۲ متر است که متأثر از گنبد مقبره دانیال نبی علیه السلام شوش است. بنای موزه دارای یک طبقه است. این بنا در آغاز دارای چهار تالار برای نمایش مجموعه آثار باستانشناسی، مردمشناسی، و هنرهای ملی بود.
با شروع جنگ ایران و عراق تصمیم گرفته شد تا برای نجات آثار موزه، مجموعه آثار جمعآوری و به جای امن برده شود. بدین ترتیب این آثار از گزند بمبارانها در امان ماند. بعد از پایان جنگ موزه مدتها در دست مرمت بود.
با پایان کار مرمت، موزه بار دیگر حیات دوباره خود را در سال ۱۳۸۲ آغاز خواهد نمود. در این دوره جدید حیات موزه، آثار به امانت برده شده موزه بار دیگر به خانه خود بازگردانده شده است.
موزه آبادان دارای یک تالار اصلی و دو تالار جنبی است. تالار اصلی؛ محل نمایش آثار دایمی موزه از جمله آثار به دست آمده از شوش (هزاره اول ق.م) و آثار دوره صفوی و قاجاری است. آثار مردمشناسی و نیز هنرهای سنتی در این مجموعه قرار دارد. یکی از تالارهای جنبی موزه به تالار نمایشگاههای موقت اختصاص داده شده است و تالار جنبی دیگر را کتابخانه و سالن اجتماعات تشکیل میدهد.
برخی از آثار موزه عبارتند از: بتهای مفرغی، سرگرزهها، دهانههای اسب، مجسمه حیوانات (ایلام و لرستان) و ظرف کروی لولهدار خاکستری رنگ ساخته شده به شیوه چرخساز، نیمتنه یک زن ساخته شده از سفال به رنگ آجری، تنگ لولهدار با کف ساده ساخته شده به شیوه چرخسازکه از شوش به دست آمده است از جمله آثار این موزه هستند.
" http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87_%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D9%86
