شهید داریوش پرمه زاده
شهید داریوش پرمه زاده
تاریخ تولد :1339/01/18
تاریخ شهادت : 1359/12/01
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :فارس - شیراز - دارالرحمه
زندگی نامه
نام و نام خانوادگی شهید: داریوش پرمه زاده تاریخ تولد: 1339 شغل و میزان تحصیلات: دیپلم ریاضی سرباز وظیفه تاریخ شهادت:1359/12 محل شهادت: خونین شهر در اوایل آبادن بودند بعد رفتند خونین شهر و در خونین شهر خمپاره خوردند به شکمش و یک چشم خود را از دست داه بود. اعتقادش این بود که انقلاب پیروز شود و به پیروزی نهائی برسد و همیشه راهپیمائی می رفت و تمام افراد کوچه را جمع می کرد که بروند راهپیمائی. تمام آرزویش این بود که شهید شود و آرزویش بود که در راه اسلام و امام خمینی شهید شویم و وقتی از جبهه آمده بود می گفت گریه نکنید و روحیه خیلی خوبی داشت و می گفت: اگر ما نرویم بجنگیم کی برود بجنگد و در عرض یک سال ده روز مرخصی آمد و خودش بلطی گرفت بدون اینکه ما بفهمیم. داریوش اما را بسیار دوستداشت و می گفت اسلام در لوای امام می باشد. در بهمن ماه بود که آمد مرخصی خانه و می گفت مادر گریه نکن پسرهای دیگر هم داری اگر شهید شدم گریه نکنید خیلی توصیه می کرد. فعالیتهایش بسیار بود در تظاهرات شرکت می کرد و درسش را هم خوب می خواند تا اینکه به سربازی می رود و در 18 اسفندماه به شهادت می رسند.[۱]
