شهید عنایت الله ترک
تاریخ تولد: 1338 تاریخ شهادت: 20/2/1361 یگان: هوانیروز محل تولد: اصفهان (خمینیشهر) محل شهادت: شلمچه محل دفن: خمینیشهر
زندگی نامه
- زندگینامه اول
یک بار دیگر روز رفت و شب آمد؛ یک بار دیگر غروب در کنج دلها لانه کرد؛ امّا یک دل؛ فقط یک دل؛ گمشده خود را باز یافت. پرواز به سوی حق با نوای اناالحق؛ چه شیرین است و این کلام دلنشین از زبان عنایت الله ترک جاری شده بود. در ۱۳۵۳ به استخدام ارتش درآمد و با علاقه و پشتکار، انجام وظیفه نمود. با چیرگی خورشید عالم افروز انقلاب بر ظلمت ستمشاهی در سال۱۳۵۷، مشتاقانه فعالیّت خود را افزایش داد و با علاقه زایدالوصفی در گروه رزمی هوانیروز مسجدسلیمان به فعالیّت پرداخت. و الحق که فردی دلسوز و وظیفه شناس بود. بعد از اتمام خدمت، بعدازظهرها در بسیج محلّه خود واقع در خمینی شهر اصفهان به عنوان مربّی به ادای دین پرداخت. او که از بسیجیان دلسوخته بود، تا دیروقت در کنار دیگر بسیجیان می ماند و آموزش نظامی می داد. رفتارش الگو و در جوانمردی سرآمد بود. مومن و متعهد به اسلام و مسلمین بود و خود را وقف برقراری حکومت الله کرده بود. برای همسر، شوهری فداکار و برای فرزندان، پدری مهربان بود. با شروع جنگ تحمیلی و تعرّض دشمن به سرزمین اسلامی، بارها به طور داوطلب به جبهه عزیمت نمود و مردانه رویاروی دشمن ایستاد. آخر چگونه می توانست خاکی را که در آن رشد کرده بود، کوچه هایی را که در آن بازی کرده بود، زیر چکمه های بیگانگان ببیند؟ چگونه می توانست اهانت بیگانگان به اسلام عزیز را بی جواب بگذارد! از مرگ هراسی نداشت و برای احقاق حقوق اسلام تا پای جان ایستادگی کرد. از زبان همسرش می شنویم: آخرین بار که می خواست به ماموریت برود، سعی کرد تمام کمبودهای من و بچّه هایم را پرکند. وقتی از او پرسیدم چرا اینکار را می کنی؟ گفت: شاید این آخرین ماموریت من باشد و دیگر برنگردم. پیش از رفتن به این ماموریت دائما در فکر بود. وقتی از او پرسیدم چرا در فکری؟ گفت: گمشده ای دارم و به دنبال او هستم. سرانجام در تاریخ ۱۳۶۱/۰۲/۲۰ در عملیّات آزاد سازی خرمشهر در شلمچه به فیض عظیم شهادت نائل شد و به این ترتیب گمشده خود را بازیافت. پیکر پاک این شهید عزیز پس از ۵۰ روز به خمینی شهر منتقل شد و پس از تشییع در گلزار شهدای این شهر در امامزاده سیّد محمّد به خاک سپرده شد. از او دختری به نام حبیبه و پسری به نام محمّد به یادگار مانده است. چون مرد خدا اگر اهل دردی مردی با دشمن اگر تو در نبردی؛ مردی گر جان چون شهید شاهد سنگر عشق ایثار به راه دوست کردی، مردی.
- زندگینامه دوم
از نیروهای فنی هوانیروز بود که در سال 1353 وارد خدمت ارتش شد. دوران آموزش نظامی و یادگیری زبان انگلیسی و تخصص تعمیرات بالگرد را در پایگاه شهید وطنپور اصفهان به پایان رساند. پس از یک سال آموزشهای مختلف با درجه گروهبان دومی در پایگاه هوانیروز کرمان به انجام وظیفه مشغول شد. درجهدار عنایتالله ترک و دیگر متخصصین هوانیروز سهم بزرگی در آماده نگه داشتن وتعمیرات بالگردهای هوانیروز پس از انقلاب و در طول حنگ دارند. این متخصصین فنی هوایی که در سختترین شرایط جنگی و تحریم اقتصادی بالگردها را به پرواز میفرستادند و در خور تحسین میباشند. نبوغ، کارایی و پشتکار آنها بود که با وجود در مضیقه قرار داشتن هوانیروز از نظر الزامات و قطعه، تحت هر شرایطی بالگردها را با استانداردهای جهانی تعمیر میکردند. آنها در طول این سالها هیچگاه نگذاشتند حتی یک بالگرد زمینگیر شود. درجهدار عنایتالله ترک در عمر کوتاه زندگی و خدمت نظامی خود از پشتکار قوی و ایمانی راسخ برخوردار بود. آخرین مأموریت او در تاریخ 20 اردیبهشت 1361 در جبهه جنوب (شلمچه) میباشد. او در حمله نیروهای ایرانی برای آزاد کردن خرمشهر هدف گلوله دشمن قرار گرفت و به شهادت رسید. عنایتالله ترک با درجه سروانی در آمار شهدای هوانیروز و جنگ منظور شده و مزارش در گلزار شهدای خمینیشهر میباشد. [۲]
