شهید غلام عباس الله یاری
شهید غلام عباس اله یاری تاریخ تولد :1345/05/05 تاریخ شهادت : 1367/03/29
زندگینامه
شهید غلام عباس الهیاری، فرزند فتحعلی، در سال 1345 در سربند، در خانواده ای مذهبی، چشم به جهان گشود؛ دوران کودکی خود را گذراند و در سن هفت سالگی وارد مدرسه شد، تحصیل را تا مقطع راهنمایی ادامه داد سپس در حالی که هنوز مجرد بود وارد بازار کار گرديد و در یک خیاطی در خیابان جمهوری مشغول به کار شد. سپس از پایگاه ساکلانت، واقع در خیابان خاوران، به جبهه اعزام شد و حدود 27 ماه، در جبهه بود که در این مدت بی سیم چی و تک تیرانداز و دیگر مسئولیت هايی را بر عهده داشت. این شهید بزرگوار، در مورخ، 1367/03/29 در عملیات مهران، در کوه های مهران بر اثر اصابت تیر مستقیم دشمن، به ناحيه پهلو و شکم، به شهادت رسید و این شهید بزرگوار را در بهشت زهرا، قطعه 40 به خاک سپردند.
وصیت نامه
- وصیت نامه اول:
چون وصيت نامه نوشتن براي هر فرد مسلمان لازم است واجب دانستم که قبل از عمليات وصيت نامه خود را بنويسم: سلام بر پدر و مادر عزيزم، اميدوارم که حالتان خوب باشد، اميد است که با رفتن من هيچ ناراحتي براي شما پيش نيايد، پدرجان، مرا ببخشيد چون در طول زندگيم کاري براي شما نکردم، آن نصيحت هايي که به من مي کرديد، اما من عمل نمي کردم و عمل نکردن به دستورات پدر و مادر براي من در آن دنيا عذاب است. اميد است که پدر و مادر عزيزم، مرا ببخشيد، من اگر قبلاً کاري کردم که باعث رنجش خاطر شما گرديدم ولي بعداً پشيمان مي شدم و تو مادر عزيزم، گر چه با رفتن من، غم و اندوهي شما را فرا مي گيريد اما مسأله اسلام است، اميد است که اگر در گذشته حرفي به شما زده ام مرا حلال کنيد، مي خواستم از خدمت برگردم و جبران کنم، ولي وقتي شور و حال همسنگرانم را مي بينيم، در اجراي کار خودم مصمم تر مي شوم. و شما برادران و خواهران خوبم، اگر حرفي به من، از روي نصيحت زده بوديد و اين ها را ناديده مي گرفتم، اميدوارم که از من ناراحت نباشيد و مرا حلال کنيد. برادران بزرگترم، از شما انتظار دارم که پدر و مادرم را تنها نگذاريد و هيچ گاه کاري نکنيد که باعث ناراحتي آنها باشد، به آنها سر بزنيد و جاي خالي مرا پر کنيد، در اين چند سالي که کار كردم همه اش در حق پدرم، حلال، هيچ کس حق ندارد ادعايي کند که فلاني قبلا کار کرده است چه شد؟ گر چه اين ها در برابر آن همه زحمت پدر و مادرم ارزشي ندارد. از کسي چيزي طلب ندارم و کسي هم از من چيزي طلب ندارد، اگر کسي هم طلب دارد و من نمي دانم به منزل ما مراجعه کند و بگيريد و اگر روزي از ميان شما رفتم هيچ ناراحتي براي شما پيش نيايد جز سلامتي. پدر و مادر عزيزم، مي خواهم از راه دور با شما در دل کنم، اگر من شهيد شدم زياد گريه نکنيد، برادرم علي، تفنگم را به دست بگيرد و بگويد من عباسم، از اين کار هم دل من شاد مي شود و هم دشمن مي داند که بعد از عباس، تفنگش بر زمين نيست، از امام جدا نشويد که ما هر چه داريم از اين سلمان زمان، و پير جماران داريم. خواهران عزيزم، ببخشيد اگر نتوانستم در جشن عروسي شما شرکت کنم، حجاب خودتان را حفظ کنيد، از مادرم حمايت کنيد، چون ناتوان است. برادران کوچكترم، در خانه از پدر و مادر حمايت کنيد، آنها را اذيت نکنيد، در دنيا و آخرت براي شما اجري عظيم دارد. پدر عزيزم، با نبودن من، شما مادر را دلداري بدهيد و اگر جنازه من به بهشت زهرا رسيد عوض گريه، با آن صوت قرآني که شب هاي شنبه در جلسه مي خوانيي سر قبرم قرآن بخوان.
- وصیت نامه دوم
به نام خداوند مهربان وصيتنامه خود را در اين جا مىنويسم، اگر من روزى شهيد شدم يا مردم، براى من گريه نكنيد، چون من دل شكسته، مىخواهم در راه پاك خدا جان خود را فدا، و از ميهن اسلامى خود دفاع كنم، من هميشه مىخواستم به كسى حرف ؟؟؟ و خود را هميشه ؟؟؟ نگه داشتم، من طرفدار حق هستم. اى خداى مهربان، تو از دل من خسته، خبر دارى كه دل جز به غير تو چيز ديگري نيست، با آرزوى پيروزى براى رزمندگان اسلام، سلامتى بر امام خمينى، خدايا به شكرانه اين پيروزى بزرگ خوش دارم كه هديهاى تقديم كنم اما چيزى جز جان ندارم، از بهترين جوانان حيات خود را تقديم كردند من از شدت شوق مي سوزم، مىلرزم، شرم زدهام و نمىدانم تو را چگونه شكر كنم، مىخواهم همه چيز خود را حتي جان خود را قربانى كنم، با كمال اخلاص، آنچه دارم تقديم مىكنم مالى ندام، ملكى ندارم، درويشم، بىچيزم، فقط قلبى سوزان دارم كه آن را تقديم كردهام و جانم ناچيزتر از آن است كه براى تقديم آن بخواهم منتى بگذارم، جانم كه چيزى نيست. خدايا، من آمدهام با همه وجودم، با قلبم و روحم، آمدهام كه خود را قربانى راه كنم، آمدهام تا همه وجودم حيات و هستى خود، و خود را تقديم كنم، من چيزى از تو نمىخواهم، من سرباز گمنامم، من درويش سر و پا برهنهام....[۱]
