شهید محمدرضا کریمی
شهید محمدرضا کریمی
تاریخ تولد : 1342/06/23 تاریخ شهادت : 1362/05/22
محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه : خراسان رضوی - خلیل آباد - کندر
زندگینامه
بسمه تعالی زندگینامه شهید شهيد محمّدرضا كريمي از قبيلهی عاشقاني بود كه بيست و سوم شهريور ماه سال1342در خانواده¬اي محروم و مستضعف و تهي از امور مادي، ليكن سرشار از معنويت، انسانيت و روح صداقت و پاكي در شهر كندر ديده به جهان گشود و اين خانواده را غرق در سرور و شادي نمود. محمّدرضا تحت سايۀ عطوفت پدري متديّن و در دامان مادري مؤمنه رشد نمود و سپس راهي مدرسه شد. وي در مدرسهی ابتدایي زادگاهش ثبت نام نمود و تحصيلات خود را تا مقطع سوم ابتدایي ادامه داد، امّا به دليل عدم تمكن مالي خانواده و مريضي پدر بزرگوارش، از ادامهی تحصيل محروم شد. سپس به منظور كمك به اقتصاد و درآمد خانواده، مبادرت به كار در مزارع كشاورزي وكارگاه¬هاي قالي¬بافي نمود و از اينكه توانسته بود در اين خصوص به پدرش كمك كند، احساس غرور مي¬نمود. پدر محمّدرضا، خادم مسجد و باني تأسيس تكيهی ابوالفضلي نيز بود. بنابراین اهميّت بخصوصی براي مسائل ديني قائل بود و محمّدرضا را از همان اوان طفوليت همراه خود به مسجد مي¬برد. تحت تأثير اين چنين تربيتي، محمّدرضا فردي مؤمن و معتقد بار آمده بود كه قبل از رسيدن به سنّ تكليف، در انجام فرايض ديني مقيّد بود. شهيدكريمي علاقه وافري به خواندن كتب مذهبي، نوحه¬هاي مذهبي و زيارت عاشورا داشت و هنگامی که در مسجد مراسم دعا را برگزار مينمود، نوحه مي¬خواند و عهدهدار پذيرایي مؤمنين در مسجد بود. محمّدرضا تمام هم و غم خود را صرف ساختن ابوالفضلي نموده بود و همزمان در تظاهرات¬ها و صحنه¬هاي مختلف انقلاب حضور سبز داشت. با فرا رسيدن موعد خدمت مقدّس سربازي، لباس سبز سربازي را بر قامت پوشيد و براي پرواز به ملكوت اعلي لحظه¬ای از پا ننشست. وي با شوري ابوالفضلي كه زايدۀ جوهرۀ مذهبي وي بود، پس از گذراندن دورۀ رزم مقدّماتي در تربيت حيدريه، عازم منطقۀ عملياتي دهلران شد تا به صف مجاهدين في سبيلالله بپيوندد. شجاعت كه لازمۀ هر ديده¬بان است، از مشخصه¬هاي بارز وي بود. بنابر این با مسئوليت ديدبان، مشغول اداي دين به كشورش شد. سرانجام پس از هفت ماه خدمت به تاريخ 22/05/1362در منطقۀ عملياتي دهلران، بر اثر اصابت تركش خمپاره، قدم در گلستان سبز شهادت نهاد. آرامگاه وي در گلزار شهداي شهر كندر زيارتگاه عاشقان دل¬سوخته است. روحش شاد و یادش گرامی باد
وصیتنامه
به فرمايش امام خميني شهادت تصادفي نيست بلکه لياقتي و سعادتي است. پدر و مادر عزيزم سلام، اميدوارم سلام گرم و صميمانهام را که از ميدانهاي نبرد حق عليه باطل خدمت شما ميفرستم بپذيريد. امیدوارم از دوری من ناراحت نباشيد چرا که ما وظيفه داريم از اسلام و قرآن تا آخرين قطرهی خونمان دفاع کنيم. پدر و مادر عزيزم ميدانم که من ديگر بر نميگردم و شما و برادرم و همشيرههايم را بسوگ مينشانم. البته ميدانيد که من از اوايل عمرم عاشق حسين(ع)بودم وهمیشه در آستانهی خانهی اربابم ابوالفضل قدم برداشتم. امروز هم آرزوئي غير از شهادت ندارم. همانطور که اطلاع داريد امام فرمودهاند: وظيفهی شرعي و عرفي خود را ادا کنيد. پس بايد به نداي امام لبيک گفته و جان ناقابلم را به اسلام هديه کنم. پيوسته براي پيروزي اسلام دعا کرده و همه برادران را به اين مکتب دعوت کنم. پدرجان از شما و باقي برادران انتظار دارم گوش بفرمان امام و پشتيبان روحانيت متعهد باشيد. راه سعادتبخش حسين(ع) را ادامه دهيد. مادرم و خواهرانم زينبوار زندگي کنیدو الگوی خواهران ديگر باشد . ديگر سفارشم بشما اينکه اگر شهادت نصيبم شد و دیگر فرصت بازگشتن نیافتم، اشعار دردي را در قرآن و کتابهاي خانه نوشتهام. آنها را خط نزنيد که يادگار من است. در خاتمه تمام اقوام را سلام خالصانه دارم. سرباز وظيفه محمد رضا کريمي[۱]
