کرخه نور
رودخانه کرخهکور در جنوبشرقی حمیدیه از کرخه منشعب شده، و بعد از عبور از هویزه به هورالهویزه میریزد. با آغاز جنگ یکی از محورهای تجاوز لشکر 9 ارتش عراق، مسیر طلائیه ـ جفیر ـ کرخهکور بود. دشمن در هفته اول هجوم به کرخهکور دست یافت، آنگاه با عبور از آن، تا 8/7/1359 خود را به جاده حمیدیه ـ سوسنگرد رساند تا با قطع جاده، مقدمات اشغال اهواز و سوسنگرد را فراهم کرد، اما با انجام عملیات غیوراصلی در 9/8/1359 حدود چهار کیلومتر عقبنشینی کرد و به استحکام مواضع پرداخت.
در 23/8/1359 همزمان با حمله تیپ 35 لشکر 9 عراق از شمال و غرب سوسنگرد، تیپ 43 این لشکر نیز در شمال کرخهکور، پس از اشغال ابوحمیظه به سوی سوسنگرد هجوم آورد. اما با عملیات 26/8/1359 رزمندگان، از این منطقه عقب رانده شد.
در عملیات نصر در 15/10/1359 نیروهای دشمن که در شمال و حاشیه جنوبی کرخهکور مستقر بودند، به شدت آسیب دیده و 800 نفر اسیر دادند. پس از دو عملیات شهید چمران (5/5/1360) و شهیدان رجایی و باهنر (10/6/1360) دشمن در ساحل جنوبی این رودخانه موانع متعددی ایجاد کرد، بهطوری که رزمندگان در اولین مرحله عملیات بیتالمقدس (10/2/1361) به رغم چند رخنه در مواضع دشمن، نتوانستند آن مواضع را تسخیر کنند، تا آنکه نیروهای خودی 9 روز بعد در دارخوین از کارون عبور کرده و از پهلو موقعیت دو لشکر 5 و 6 عراق را که در جنوب کرخهکور مستقر بودند به خطر انداختند، به طوری که آنها مجبور به عقبنشینی شدند و این رودخانه از سیطره دشمن خارج شد.
پس از عملیات و راندن دشمن از رودخانه کرخهکور به آن طرف، شهید علی هاشمی در اطلاعیهای نوشت: «کرخهکور با خون مطهر شهدا برای همیشه تاریخ به کرخهنور تبدیل شد.» از آن تاریخ به بعد بود که کرخهکور به کرخهنور تغییر نام یافت.
کتاب اطلس جغرافیای حماسی، 142
شهدای مرتبط با رودخانه کرخه نور ـ کور
شهید علی هاشمی نام کرخه کور را به کرخه نور تغییر داد.
عملیاتهای مرتبط با رودخانه کرخه نور ـ کور
با انجام عملیات غیور اصلی حدود چهار کیلومتر از منطقه عقب نشینی کرد و به استحکام مواضع پرداخت. در عملیات نصر نیروهای دشمن که در شمال و حاشیه جنوبی کرخه کور مستقر بودند، به شدت آسیب دیده و 800 نفر اسیر دادند. پس از دو عملیات شهید چمران (رمضان) (5/5/1360) و شهیدان رجایی و باهنر (10/6/1360) دشمن در ساحل جنوبی این رودخانه موانع متعددی ایجاد کرد. رزمندگان در اولین مرحله عملیات بیت المقدس (10/2/1361) به رغم چند رخنه در مواضع دشمن، نتوانستند آن مواضع را تسخیر کنند، تا آنکه نیروهای خودی 9 روز بعد در دارخوین از کارون عبور کرده و از پهلو موقعیت دو لشکر 5 و 6 عراق را که در جنوب کرخهکور مستقر بودند به خطر انداختند، به طوری که آنها مجبور به عقب نشینی شدند و این رودخانه از سیطره دشمن خارج شد.
کتاب اطلس جغرافیای حماسی
.jpg)
.jpg)
