rId4
کد شهید : 6615064
نام : جواد
نام خانوادگی : قدمگاهی
نام پدر : علی
محل تولد : مشهد
تاریخ شهادت : 1366/01/27
تحصیلات : نامشخص
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .
نوع عضویت : سایر شهدا
مسئولیت : رزمنده
خاطرات
ایثار و فداکاری
یک روز که از مدرسه آمد دیدم رنگش پریده و به دستش چسب زده است . گفتم : چرا به دستت چسب زده ای ؟ گفت : " چیزی نیست ، شیشه دستم را بریده است ." گفتم : دروغ می گویی ، راستش را بگو . گفت :" مادر جان یک کلام به شما می گویم ولی به کسی نگو ." گفتم : باشه ، به کسی نمی گویم . گفت : " یکی از معلمین را دیدم که گریه می کند . به او گفتم چراگریه می کنی ؟ گفت : خواهرم احتیاج به خون دارد و گروه خونی او بسیار کمیاب است ." من با این حرف فهمیدم که او برای رضای خداوند خون داده است .
خواب و رویای دیگران درمورد شهید
قبل از خبر شهادت فرزندم خواب دیدم که جواد را داماد کرده ام . و به من الهام شد که او به شهادت رسیده است
خاطرات سیاسی
- در دوران انقلاب یکروز در چهارراه شهدا شلوغ شده بود . و مردم از دست مأموران حکومتی فرار می کردند . جواد هم که آنجا بود فرار می کند . که ناگهان احساس می کند کسی او را از پشت گرفته است و هر چه می گوید : ولم کن ، فایده ای ندارد . جیب کتش پاره می شود . وقتی به عقب نگاه می کند می بیند جیب کتش به دسته موتور گیر کرده است .
- جواد تقریباً ده ساله بود که اعلام کردند : امروز راهپیمایی است . به ایشان گفتم : تو در خانه بمان و مواظب بچه ها باش . تا من به راهپیمایی بروم . گفت باشه من در خانه می مانم . من به راهپیمایی رفتم وقتی که به حرم رسیدم دیدم جواد هم آنجاست گفتم : مگر تو قرار نبود در خانه بمانی، چرا بچه ها را رها کردی؟ در جواب گفت : « شما بهشت را برای خودت می خواهی؟
آخرین وداع با خانواده
او در آخرین اعزام گفت : " من به جبهه می روم و این دفعه به شهادت می رسم . " و به خاله اش گفته بود : می خواهم جنازه ام را پیدا نکنند ، مدارک و کارت خود را به من داد . و این کار او این را می رساند که وی خود را برای شهادت آماده کرده بود
ایثار و فداکاری
جواد در لشگر ویژه شهدا در گردان امام حسین بود . و در سمت آرپی جی زن مشغول خدمت بود . در یکی از عملیاتها دوست ایشان به نام خوش سیما مجروح شد . و ایشان برای کمک به او رفت . در حین کمک به دوستش در ارتفاعات به مسیر بر خورد می کند . که یک مسیر کانال و دیگری در تیر رس مستقیم دشمن بود . در حین حرکت در این مسیر جواد از ناحیة پا مجروح می شود . همرزمانش به او می گویند بیائید بر گردیم ولی جواد می گوید : من بر نمی گردم . آدرس محل را به دوستان خود می دهد و به آنها می گوید : شما بروید و خود را به گردان بر سانید و بعد برای ما کمک بفرستید . همرزمان جواد شب به گردان می رسند و وقتی به آن محل بر می گردند نمی توانند آنها را پیدا کنند . و به این نتیجه می رسند که یا در میدان مین و یا به وسیلة عراقیها به شهادت رسیده است . جنازه اش را بعد از 12 سال از سلیمانیه عراق آوردند.
مظلومیت شهید
یک روز جواد با بچه های همسایه بازی می کرد که یکی از بچه ها جواد را می زند و جواد هیچ چیز به او نمی گوید . مادر ان بچه هم وقتی آمد جواد را زد . جواد باز هم چیزی نگفت اما روزی که جنازه شهید را آوردند همان زن همسایه مثل باران اشک می ریخت و ناله می کرد . که چرا من آن بچه مظلوم و بی گناه را زده ام .
خواب و رویای دیگران درمورد شهید
خواب دیدم در منطقه عملیاتی هستم و روی نقشه عملیاتی کار می کنم که در آن لحظه شهید آمد و کنارم نشست . و محل شهادتش را روی نقشه به من نشان داد. [۱]