پل خرمشهر در جنوبشرقی این شهر و بر روی رود کارون قرار دارد. ساخت این پل که 616 متر طول و 8 متر عرض دارد، از سال 1338 آغاز شد و در سال 1349 به بهرهبرداری رسید و بدین وسیله بخش شمالی شهر به بخش جنوبی آن پیوند خورد.
ارتش عراق هنگام هجوم به خرمشهر کوشید با دستیابی سریع به این پل، راه تدارکاتی مدافعان را بسته و آنها را در محاصره کامل قرار دهد تا بتواند خرمشهر را سریعتر اشغال کند. دشمن از بامداد 2 آبان 1359 پس از اشغال ساختمان فرمانداری، در بخش شمالی پل مستقر شد و نیروهای مدافع را که در حد فاصل شمالغربی پل تا مسجد جامع حضور داشتند، به محاصره درآورد. اما رزمندگان با تلاش بسیار موفق شدند نیروهای دشمن را عقب برانند.
صبح روز سوم آبان قوای دشمن دوباره هجوم آوردند و پس از اشغال ساختمان فرمانداری، بر پل خرمشهر مسلط شدند و با استقرار در ساختمانهای مجاور، هرگونه تردد در اطراف پل را زیر آتش گرفتند. به این ترتیب با دستیابی دشمن به پل خرمشهر، این شهر عملاً در آستانه سقوط قرار گرفت و تعدادی از نیروهای باقیمانده در آن سوی پل (در منطقه تحت اشغال دشمن) از طریق لولههای بزرگ زیر پل، خود را به ساحل جنوبی کارون رساندند. در نهایت با تخریب بخشی از پل توسط دشمن تردد زمینی به این سوی کارون غیر ممکن شد.
با پایان اشغال خرمشهر و آغاز ساخت پل جدید، به جهت استقامت فراوان مدافعان شهر در محدوده این پل، نام آن به «پل استقامت» تغییر یافت. اکنون پل دیگری نیز با نام «شهید جهانآرا» آبادان را به خرمشهر متصل نموده است.
کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 37
معرفی تکمیلی پل قدیم خرمشهر
پل قدیم خرمشهر بر روی رودخانه کارون و در جنوبشرقی شهرستان خرمشهر قرار دارد. ساخت این پل که 616 متر طول و هشت متر عرض دارد از سال 1338 آغاز و در سال 1349 به بهرهبرداری رسید که بخش شمالی شهر را به بخش جنوبی آن متصل میسازد.
در هنگام هجوم ارتش عراق به خرمشهر متجاوزان کوشیدند با دستیابی سریع به این پل راه تدارکاتی مدافعان شهر را بسته و آنان را محاصره و به جاده آبادان دسترسی پیدا کنند که به رغم مقاومتهای بسیار و جان فشانیهای رزمندگان سرانجام در سه آبان 1359 بخش شمالی خرمشهر به اشغال کامل نیروهای متجاوز عراقی درآمد و نیروهای مهاجم با تصرف ساختمان فرمانداری بر پل خرمشهر مسلط شدند و با استقرار در ساختمانهای مجاور هر گونه تردد در اطراف پل را زیر آتش خود گرفتند.
رفتن به گالری نیروهای مدافع از طریق لولههای بزرگ زیر پل خود را به ساحل جنوبی کارون رساندند و در نهایت با تخریب بخشی از پل از ورود دشمن به آن سوی کارون ممانعت کردند. با پایان اشغال خرمشهر و آغاز ساخت پل جدید به جهت استقامت فراوان مدافعان شهر در محدوده این پل نام آن به «پل استقامت» تغییر یافت.
این پل به عنوان دومین اثر دفاع مقدس توسط بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس در تاریخ سوم خرداد 1386 همزمان با بیست و پنجمین سالروز آزادسازی خرمشهر به شماره 111 در ردیف آثار ملی دفاع مقدس ثبت شد.
http://www.shooshan.ir/index.php?option=com_k2&view=item&id=2038