ویرایش‌ها

شهید مصطفی ابراهیمی یزدی

۱۵ بایت اضافه‌شده، ‏۱۴ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۳۴
/* وصیت نامه */
==وصیت نامه==
*وصیت نامه اول
هیچ وقت [[تقوا ]] را فراموش نکنید.سعی کنید فرزندانی تربیت کنید که در خط روشن و خونین [[اسلام ]] عزیز گام بردارند و حماسه ساز باشند نه حماسه خوان.
همواره با اخلاص در جهات حاکم کردن حکم خدا به پا خیزید و به هر روش که در هر زمانی مناسب است انجام خدمت کنید.
معبودا! از تو خواهانم که مرا مومن واقعی گردانی و مرا در آزمایشاتی که واردم می کنی پیروز و سربلند بیرون آری.
بسم الله الرحمن الرحیم
اینجانب از شما می خواهم که هیچوقت تقوی را فراموش نکنید. تقوایی علی وار، نه همچون آن متقی نمایانی که در عصر امام معصوم به عنوان اینکه به تقوای آنان خللی وارد نشود حسین ع را تنها گذاردند.مبادا! به زبان حرفی را بگویید ولی در عمل خلاف آن را انجام دهید. مبادا! آرزو کنید که کاش در زمان سید الشهداء ع بودید و در راه آن امام عزیز می جنگیدید اما حال که زمان امتحان است خلاف این آرزو را انجام دهید. خدا را خدا را در پیروی از ولایت امر که اگر چنین شود آنگاه متقی شده اید.
و شما ای والدین عزیزم! که بین ما و بین تمام اهل خانه ما محبت عجیبی وجود داشت، از شما می خواهم که در [[شهادت ]] من صبر داشته باشید که خدا با صابرین است.
پدرم! شما در مورد من زحمت بسیار کشیده ای و از محبتی که نسبت به من داشتی کاملا آگاهم، ولی شما هم می دانی که اسلام خیلی عزیزتر از فرزندان می باشد. و به همین خاطر از شما می خواهم که ابراهیم وار در آزمایشات خداوند صبور باشی. سخن دیگری که به شما و به خانواده شهدا دارم، این است که هیچگاه به خاطر شهادت عزیزانتان از جمهوری اسلامی متوقع نباشید. ضمنا زحمت کشیده تعداد یک سال نماز قضا و 20 روز هم روزه بدهید تا برای من انجام دهند.
و شما ای مادر و خواهرم! از شما می خواهم که در شهادت من با تمام وجود مفتخر باشید. شما را از گریه کردن منع نمی کنم، ولی گریه شما باید برای رضای خدا باشد نه بخاطر از دست دادن عزیز یا عزیزان تان. و همیشه سعی کنید فرزندانی تربیت کنید که در خط روشن و خونین اسلام عزیز گام بردارند و حماسه ساز باشند نه حماسه خوان.
*وصیت نامه ی دوم
 
بسم الله الرحمن الرحیم
«أحسب الناس ان یترکوا أن یقولوا آمنّا و هم لا یفتنون»(سوره عنکبوت، آیه 2).
با سلام و درود بی کران بر ولی عصر، حجت بن الحسن المهدی عج و بر نائب برحقش خمینی بت شکن و با درود بر ارواح مطهر شهیدان و با سلام بر مجاهدان مخلص راه الله. خدمت برادران عزیزم در انجمن اسلامی سلام عرض می کنم و موفقیت شما عزیزان را در کارهای تان که ان شاءالله رضای خدا را بدنبال دارد از درگاه خاوند متعال خواستارم.
برادران عزیز چند نکته بود که مرا واداشت تا برای شما مزاحمت ایجاد کنم. اول آنکه می دانید امام عزیز ما چقدر بر وجود روحانیت مبارز و متعهد تاکید کرده اند و خداوند برای امتحان یک روحانی هم در ده ما گذارده است، ولی متاسفانه در روستای ما مردم از امتحانات الهی معمولا شکست خورده بیرون می آیند و حتی با این همه تاکید اسلام بر حفظ آبرو وحرمت مومنین و مسلمین باز هم نسبت به ایشان و مومنان دیگر هتک حرمت می نمایند و این بر عهده شماست که تا می توانید جلوی این موارد را بگیرید و اگر هم نمی توانید لااقل در میان خودتان از این قبیل افراد نباشیند که نسبت به یک فرد مومن خدمتگزار غیبت کنند و یا تهمت بزنند و بدتر از آن اینکه در موقعیتی که یک خانواده شهیدی داده اند و از طرفی داغ جوان دارند و از طرف دیگر امید دارند که خون جوانشان عده ای را هدایت کند، ولی با کمال بی انصافی غیبت ها و تهمت ها در این موقعیت شدت می یابند و بر ناراحتی این خانواده داغدار می افزایند.
مطلب دیگر اینکه با کمال تأسف گاهی مشاهده می شود که در همین محل مقدس انجمن اسلامی نیز گناهانی انجام می گیرد، در صورتی که در اینجا که اسم اسلام را دارد می بایست بیش از جاهای دیگر مراعات شود و لذا از شما می خواهم که تا می توانید از انجام این اعمال در این محل جلوگیری نمایید و ابتدا خود را در این موارد اصلاح کنید و سپس اگر امکان داشت با نوشتن احادیث و آیات و چسبانیدن آنها به در و دیوار، مردم روستا را نیز از انجام این کارها بازدارید که [[امر به معروف و نهی از منکر ]] بر همه شما واجب است.
دیگر آنکه برادران عزیز می دانند انجمن اسلامی جای همه کس نیست و آنکه در این انجمن وارد می شوند مخصوصا در هیئت مدیره باید نمونه باشد یعنی واجبات را انجام بدهد و از محرمّات بپرهیزد و تا می تواند حتی از مکروهات هم دوری کند و آن آقایی که سرمای زمستان هم باعث نشده که یقه اش را در اجتماع ببندد و بر خلاف دستور خداوند که می فرماید بدن هایتان را از نامحرم بپوشید، عمل کرده هرگز نباید در این مجمع باشد مگر آنکه خود را اصلاح کند.
توصیه دیگری هم به عنوان یک برادر کوچک به شما دارم و آن اینکه سعی کنید تا می توانید سیگار نکشید،زیرا خودتان می دانید که مصرف سیگار برای بدن ضرر دارد و از طرفی هر کاری که انجام آن برای بدن ضرر داشته باشد نیز حرام است و این بدن امانتی است که پایانش را بسیار دیده اید. برای همین سعی کنید به جای این همه عیش و نوش های مضر و حتی شوخی کردن های بی جا به عبادت خداوند و قرائت قرآن مشغول شوید تا برای پایان سفر نیز اندوخته ای داشته باشید و بد نسیت روایتی را در اینجا برای شما بگویم، مولا علی ع می فرماید:« زمین در هر روز هفتاد بار فریاد می زند که ای فرزند آدم تا می توانی به روی من به خوشگذارنی و خوردن طعام مشغول باش که عاقبت تو طعام من می شوی».
والسلام علی عباد الله الصالحین
مصطفی ابراهیم
امضاء  
==منبع==
کتاب آثار و اسناد ایثارگران | شهدای استان قم | ناشر: بنیاد شهید
۶۹۱
ویرایش