بسمه تعالی{{جعبه اطلاعات افراد نظامی |نام فرد = احمد نعمتینام پدر حمدالله|تصویر =شهید_احمد_نعمتی.jpegنام مادر نیمتاج|توضیح تصویر = محل شهادت هورالعظیم|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانیمحل |شهرت = |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]|تولد تهران تاریخ تولد ۱۳۴۷ = [[زادروزهای|1347/۰۲02/۲۰20]] ، [[قزوین]] ، [[بوئین زهرا]]محل شهادت هورالعظیم تاریخ |شهادت ۱۳۶۴ = [[الگو:شهدای 10مرداد|1364/۱۱05/۱۵10]]استان |وفات = |مرگ = |محل شهادت خوزستان شهر محل شهادت -دفن = بوئین زهرا، ایلدرجینوضعیت تاهل مجرد |مفقود = |جانباز = |اسارت = |نیرو = |یگانهای خدمت = |طول خدمت = |درجه نظامی = |سمتها = |جنگها = |نشانهای لیاقت = |عملیات = |فعالیتها = |تحصیلات = پنجم ابتدائی رشته -عملیات سال تفحص |تخصصها = |شغل = |خانواده =}}محل کار بنیاد تحت پوشش مزار شهید قزوین - بوئین زهرا - ایلدرجین
==زندگی نامه==
نعمتی، احمد: بیستم اردیبهشت ۱۳۴۷، در شهر تهران به دنیا آمد. پدرش حمدالله، کشاورز بود و مادرش نیمتاج نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. او نیز کشاورز بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. پانزدهم بهمن ۱۳۶۴، در هورالعظیم هنگام رزمایش بر اثر اصابت سهوی گلوله به سینه، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای روستای ایلدرجین از توابع شهر بوئینزهرا واقع است.
==وصیت نامه==
شهید، احمد نعمتی: اى خدا! تو را قسم مى دهم به مُقرَّبان درگاهت، ما را به راه راست هدایت فرما و ما را از سربازان واقعى امام زمان(عج) قرار ده. اى خدا! تو را قسم مى دهم به سر بُریده ی امام حسین(ع)، به جان و دستان پینه بسته ی مادرش فاطمه(س) و فرزند سقط شده اش محسن(ع)، ما را پیرو آنان قرار بده و گناهان ما را ببخش و بیامرز. مادر جان! نگویید احمد را به ۱۸ سالگى رساندم. من امانتى نزد شما بودم. وقتى خداوند مرا به شما داد، خیلى خیلى خوشحال شدید؛ اما حالا که خداوند امانتش را از شما می خواهد پس بگیرد، ناراحتید؟ امیدوارم شما ناراحت نباشید. پدر، مادر، برادرها و خواهران عزیزم! از یکایک شما تقاضامندم از انقلاب دست بر ندارید. اگر سعادتِ شهادت هم نصیب اینجانب شد، از شما تقاضامندم ناراحت نباشید. پانزده سال در خدمت شما و امانت خدا بودم. هر چند من به شما خوب خدمت نکردم؛ اما مرا حلال کنید و اسلحه ی مرا زمین نگذارید. پدر گرامی ام! من از مال دنیا چیزی ندارم؛ بدهی روزه ندارم؛ زکات ندارم و مال مردم هم نخوردم... همه هستی ام خدا بود! امام را تنها و سنگرم را خالی نگذارید؛ بعد از شهادتم، راه مرا ادامه دهید؛ اسلحه ی مرا از زمین بردارید و نگذارید اسلحه ی رزم مرا دشمن بردارد. خداوندا! بعد از دو بار مجروح شدن، هشت عدد ترکش خمپاره در بدن دارم. امیدوارم این دفعه گناهان من بخشیده شود و مرا از شهیدان اسلام قرار دهی. امام، رزمندگان و مجروحین جنگ را دعا کنید. (۱۷۹۰۰۰۴) احمد نعمتیمنبع : پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1426پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>==نگارخانه تصاویر==<gallery> Image:11524.jpgImage:11525.jpgImage:11526.jpg </gallery>
==پانویس==
<references />
== ردهها ==
{{ترتیبپیشفرض:احمد_نعمتی}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای بسیج مستضعفین ]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان تهران]]