شهید محمود دروهی تاریخ تولد :1344/08/20 تاریخ شهادت : 1365/01/28 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه :گلستان - علی آباد - امام زاده عبدالله
زندگی نامه
بسم الله الرحمن الرحیم
شهید محمود دروهی فرزند امیر دروهی و خان بی بی جهانتیغ در تاریخ 1344/08/20 در دامان خانواده ای متدین،مذهبی و كارگر در روستای باغلی مرامه از توابع گنبد كاوس دیده به جهان گشود. شغل پدرش او كشاورزی بود ولی چون خودش مالك زمین نبود مجبور شد برای تامین مخارج خانواده پرجمعیت خود در زمین های دیگران كارگری كند و همین امر سبب می شد هر ساله برای كار در روستاهای مختلف ساكن شوند به گونه ای كه شهید دوران كودكی اش را در چندین روستا از جمله سارجیكو و نامتلو سپری كرد تا اینكه زمان رفتن او به مدرسه فرا رسید. او تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان شهیدنادرخانی درجعفرآباد نامتلو آغاز كرد و در سال 1357 موفق شد دوره ابتدایی را به پایان برساند. در همان سالها با وجود سن كم خود در راهپیمایی و تظاهرات در شهر های علی آباد و خان ببین شركت می كرد و همواره از حامیان انقلاب و امام امت بود و توصیه اش این بود كه انقلاب را رها نكنید كه انشااله این انقلاب برای مستضعفان منشا خیر و بركت است. او در سال 1358 وارد مدرسه راهنمایی شهید موسوی درروستای داركلاته شد ولی بعد از پایان سال اول راهنمایی ترك تحصیل كرد و در كار كشاورزی به پدر خود كمك می كرد. از جمله ویژگیهای برجسته اخلاقی او حس وطن دوستی و خدمت به كشور بود و همیشه سعی داشت با رفتار و كردار خود جامعه را به سوی پیشرفت ببرد. بعد از پیروزی انقلاب با حضور در بسیج و مجالس برای ایجاد آرامش و امنیت در كشور و حفظ دستاوردهای انقلاب و دفاع از خون شهدا تلاش میكرد. او به انجام واجبات دین و احكام بسیار اهمیت می داد و لحظه ای از نماز و روزه اش غافل نمی شد. حضور در مساجد و مراسمات مذهبی و جلسات دعا از او جوانی مذهبی و مومن به بار آورده بود كه مورد تحسین همگان قرار داشت. در دوران جنگ تحمیلی و قبل از اعزام به خدمت به صورت داوطلبانه در جبهه های نبرد حق علیه باطل حاضرشد و 5 ماه در مریوان از خاك كشورش دفاع كرد. او همچنین قبل از اعزام به خدمت سربازی با دختری از اقوام خود ازدواج كرد و در تاریخ 1363/11/20 به خدمت رفت. در زمان حضورش در جبهه صاحب فرزند دختری شد كه با تولدش شادی را در زندگی برای او به ارمغان آورد. شهید دروهی 16 ماه با تمام وجود از خاك كشورش دفاع كرد در روز شهادتش او سر پست نگهبانی بود وقتی متوجه شدیكی از دوستانش كه برای شناسایی رفته بود شهید شد با اصرار زیاد برای بازگرداندن جسدش به جلو رفت و وقتی جنازه او را پیدا كرد در موقع برگشتن به عقب یك مین زیر پایش منفجر شد و بدین ترتیب در تاریخ 1365/01/28 با جوانمردی و رشادت در مریوان به درجه رفیع شهادت نائل گردید. پیكر این شهید بزرگوار یعد از تشییع با شكوه در علی آباد و نامتلو در تاریخ 1365/02/04 طبق وصیت خود ایشان در قبرستان امامزاده قاسم در گلزار شهدای دلند به خاك سپرده شد.
روحش شاد و یادش گرامی باد.[۱]