موزه جنگ خرمشهر

مرکز فرهنگی دفاع مقدس (موزه جنگ) خرمشهر، ساختمان سابق شرکت نفت خرمشهر است که در خیابان امام خمینی (ره) (لب شط سابق) و در کنار پل شهید جهان‌آرا (پل فلزی) قرار دارد. این ساختمان در اواخر مهر 1359 به اشغال دشمن درآمد که پس از آزادسازی خرمشهر به محلی برای برپایی موزه جنگ تبدیل شد.

در این موزه آثار دوره مقاومت و دوره آزادسازی در قالب فیلم، عکس، ماکت، تندیس و... در معرض نمایش گذاشته شده است. یکی از موارد دیدنی این موزه، دیوارنویسی‌های اشغالگران عراقی است که در مدت استقرار در ساختمان شرکت نفت از خود به جا گذاشته‌اند.

کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 38

تاریخچه

ساختمان این موزه در سال ۱۳۰۹ساخته شد و تا پایان جنگ به عنوان بخش اداری شرکت نفت به کار می‌رفته است. در دوران هشت سال جنگ تحمیلی این ساختمان به عنوان محل دیدبانی نیروهای عراقی مورد استفاده قرار گرفت. با بازسازی گوشه ای از ساختمان اداری شرکت نفت در سال ۷۵ این مکان به عنوان مرکز فرهنگی دفاع مقدس افتتاح شد.

http://golyas.ir/thread146.html?langid=1

موقعیت‌ها

کتابخانه

سالن نمایش فیلم

آرامگاه سه شهید گمنام

چهار سالن مقاومت، اشغال، آزادسازی و بازسازی خرمشهر است که در هر بخش گوشه‌هایی از حماسه آن دوران را نشان می‌دهد.

ساختمان این موزه در سال ۱۳۰۹ ساخته شد و تا پایان جنگ به عنوان بخش اداری شرکت نفت به کار می‌رفته است. در دوران هشت سال جنگ تحمیلی این ساختمان به عنوان محل دیدبانی نیروهای عراقی مورد استفاده قرار گرفت. با بازسازی گوشه‌ای از ساختمان اداری شرکت نفت، در سال ۷۵ این مکان به عنوان مرکز فرهنگی دفاع مقدس افتتاح شد.

مساحت مرکز فرهنگی ۲ هزار و 400 مترمربع و دارای کتابخانه تخصصی دفاع مقدس با حدود 3 هزار جلد کتاب، سالن نمایش فیلم، آرامگاه سه شهید گمنام که در نوروز سال 85 در این مکان دفن شده‌اند، می‌باشد. با توجه به اینکه این مرکز محل دیدبانی دشمنان در دوران جنگ بوده است، دست نوشته‌های اشغالگران عراقی بر روی دیوارهای ساختمان به جای مانده است، که یکی از دست نوشته‌ها، جمله «آمده‌ایم تا بمانیم» بوده است که در این مرکز، خودنمایی می‌کند.

مرکز فرهنگی خرمشهر دارای چهار سالن مقاومت، اشغال، آزادسازی، و بازسازی خرمشهر است؛ که در هر بخش گوشه‌هایی از حماسه آن دوران را نشان می‌دهد. همچنین در این مرکز فرهنگی، آثار به جامانده از سرداران شهید حماسه مقاومت خرمشهر همچون سید محمد علی جهان آرا ، عبدالرضا موسوی ، از فرماندهان سپاه خرمشهر و دیگر شهداء ارتش و سپاه، و نیز ادوات نظامی آن دوران به نمایش گذاشته شده است. هر ساله بازدیدکنندگان زیادی به ویژه در نوروز با توجه به حضور راهیان نور در خرمشهر، از این مرکز فرهنگی دیدن می‌کنند.

ساختمان موزه یکی از همان ساختمان‌های موشک خورده و ویران زمان جنگ است که بخش داخلی آن را بازسازی کرده‌اند و به موزه اختصاص داده‌اند. اما بخش‌هایی از نمای ساختمان و پنجره‌ها را همان طور کج و شکسته و گلوله خورده باقی گذاشته‌اند برای من و شمایی که در آن زمان خون و آتش یا کودک بودیم و یا اصلا نبودیم تا ببینیم و گوشه‌ای از درد مردم این دیار را درک کنیم.

وارد موزه که می‌شویم همان سرود قدیمی خرمشهر پخش می‌شود. «ممد نبودی ببینی شهر آزاد گشته ... خون پاک تو پرثمر گشته» شعری که به یاد تمام شجاعت‌ها و مردانگی‌های «محمد جهان‌آرا» فرمانده شهید دفاع از خرمشهر گفته شد. پا که به درون می‌گذاریم اشک امانمان نمی‌دهد. نفس به سختی بالا می‌آید، دور تا دورمان را تار می‌بینیم. انگار لابلای دود آتش دشمن گیر افتاده‌ایم. روی دیوار تندیس مردمان شهر دیده می‌شود. به یاد تمام از جان گذشتنی که این مردم ساده‌دل مردانه انجام دادند. تندیس زن و مرد و کودک که پابه‌پای هم زجر کشیدند و آواره شدند و در مقابل چشمان بیگناهشان عزیزان پرپرشان را به نظاره نشستند.

در بخشی از موزه ویرانی‌های جنگ را شبیه‌سازی کرده‌اند با همان اسباب و وسایل واقعی مردم که از زیر آوار بیرون کشیده‌اند. همه چیز آنقدر طبیعی ساخته شده که شما را با خود می‌کشاند به دهه 60 و ظلمی که بر این مردم ستمدیده رفت و اجساد بیگناهانی که دسته دسته در گورهای بی نام و نشان دفن شدند.

http://ahwaz.irib.ir/%D8%AA%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AA/389-1391-11-07-09-44-28/463-1391-12-22-11-41-34