==زندگینامه==
عباس مطيعي در سال هزار و سيصد و چهل، در خانوادهاي مذهبي كه پدر بزرگوارش مرحوم حاج كريم از مداحان اهل بيت و مادرش از خانوادهاي نجيب و با تقوا بود، در شهر سمنان به دنيا آمد. از كودكي همراه پدرش به مسجد و جلسات دعا ميرفت. در مدرسه به دستور مرحوم قوّام مدير مدرسه مهران طريقه وضو گرفتن و نماز خواندن را به ساير دانشآموزان آموزش ميداد.
او كه از سالها قبل از انقلاب با ماهيت رژيم پهلوي آشنا شده بود در حين انقلاب همراه ساير امت حزبالله فعالانه شركت كرد.
در درگيري با يك گروه بيست نفري در گردنه بیجار از ناحيه نخاع جانباز و پس از سه سال تحمل رنج فراوان در هفتم مهر شصت و چهار به شهادت رسيد. پيكر پاكش در مزار شهداي امامزاده يحيي آرام گرفت
==خاطرات==
خواهر شهيد:
دبيرستان ميرفتي. تابستونا هم كار ميكردي تا پولتوجيبيات تأمين بشه.
==وصیت نامه==
این جانب عباس مطیعی فرزند کریم به شماره شناسنامه 369 با اقرار به وحدانیت و رسالت و پیامبری محمدبن عبدالله صلیالله علیه و آله و شهادت به تابعیت از اولیالامر یعنی امامان، خودم را موظف دانستم وصیتنامهای را طبق سفارش نبی مکرم نوشته تا شاید موجب راهنمایی و عبرت آیندگان و زندگان باشد. از طرفی برای من حقیر نیز مایه خیری شده و برای من حقیر طلب مغفرت کنید.
سخن بسیار است. قلم شکسته و وقت ناچیز. مدتها بود در فکر این بودم که آیا من هم باید وصیتنامه بنویسم و یا به خاطر این که من دیگر نمیتوانم در جبههها شرکت کنم، وصیتنامه را هم نباید بنویسم اما دیدم نوشتن وصیتنامه وظیفه هر مسلمان است و من هم خودم را موّظف دانستم بنویسم.