دوره دبستان را مثل همسن و سالانش گذراند. راهنمایی و دبیرستان را نیز همینطور. پس از اخذ مدرک دیپلم، دفتر علم و معرفتش را، به شناخت و کمال مزین کرد؛ اما ابراهیم در میدان دیگری هم برای پویایی گام بر میداشت؛ میدان علوم دین. مدرسه علمیه قوچان، صحنة علم آموزی او در عرصه معارف الهی بود که آیینه دل را در زلال پاک معرف دین شُست و صیقل داد.
آیینه دل او آن قدر نورانی و شفاف شده بود که نور عشق به حق در آن به راحتی منعکس میشد. و تصویر هرچه خوبی است بر آن نقش میبست. این را از رد پای این بزرگوار در میدان رزم میشد فهمید. آنجا که جای مردانی است که نه من هستند، نه شهوت و جاه و پُست و مقام، بلکه اویند در راه او.
بیست و سوم خرداد ماه ۱۳۶۵، در انتهای بهار، بهار وصل ابراهیم را جاده «الک کامیاران» که به سرزمین سبز عروج منتهی میشد، رقم زد.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=3983 منبع 3983منبع سایت یاران رضا]</ref>