ویرایش‌ها

• در روز 22 بهمن ماه سال 1357 ، همزمان با تما نقاط کشور در بجنورد نیز مبارزاتی نهایی صورت گرفت و شهربانی بجنورد هم توسط مردم فرو ریخته شد و همه مردم به سوی ماموران شهربانی هجوم بردند. در آن زمان و در آن شلوغی برادرم حمیدرضا رفت و ماشین برادر بزرگترمان را که همیشه برای کارهای مبارزاتی استفاده می کردیم آورد و ما به خاطر اینکه سلاح های داخل شهربانی به دست نااهل نیفتد سریع آنها را از طریق پشت بام به کوچه پشت شهربانی انتقال و در ماشین گذاشتیم و به منزل یکی از انقلابیون بردیم ولی به علت ناامن بودن آنجا چند مرتبه جای آنها را تغییر دادیم تا بالاخره بعد از ثبات وضع مملکت آنها را تحویل دادیم تا برای امنیت و حفاظت شهر مورد استفاده قرار گیرد. برادر شهیدم در حفظ این امانت آن قدر کوشید و شب ها و روزها از آنها نگهبانی می داد و می گفت: این امانت بزرگی است و اگر درست حفظ نشود و دست نااهل بیفتد در مقابل انقلاب استفاده می شو

• یادم هست وقتی قطعه 2 مزار شهداء را می ساختند برادر ثروتی مسئولیت نظارت در ساخت آنها را بر عهده داشت . ایشان هر وقت قبر را می ساختند داخل آن می خوابید و می گفت : باید کاملاً استاندارد باشد تا وقتی که شهدا را داخل آن می گذارند آنها راحت باشند و همیشه می گفت: این قطعه شهدا را من افتتاح می کنم لذا باید اولین قبر طوری ساخته شود که اندازه من باشد. این حرف شهید ثروتی درست از آب درآمد و روزی که شهدا را آوردند ایشان را درست در همان قبر که به اندازه خودش ساخته شده بود گذاشتند.