طلبه :[[شهیدمحمد مهدی کاویانی]] سلام بر تو ای عزیز همیشه در یاد، سلام بر تو ای مهاجر مجاهد شهید، ای پرستوی همیشه در پرواز و طایر خونین بال عشق! ای بلندترین داستان حماسی نخلهای روییده در سمت قبله! چه فداکارانه در مقابل آماج گلولههای خصم سینه سپر کردی، آن لحظه که پیشانی آفتاب سوختهات را بر خاک می نهادی. مُهرت بوی [[کربلا]] میداد و عطر حسین-علیهالسلام- . به سوی نور می رفتی، اما نه با دویدن، پر می کشیدی و اوج میگرفتی. آری، شهید مشعل تابندهای است که فرا راه انسانهای متحیر و درمانده میتابدمیتابد. و «[[شهید محمد مهدی کاویانی]] » که تجسمی زنده از پیوند علم و عمل بود، در زمره مردانی درآمد که اندیشه و جهاد را توامان در زندگی کوتاه اما پر ثمر خود، دارا بودند و بسان پیشوایان دینی، بر لباس علم، نشان مجاهدت فی سبیل الله را آویختند و اینک ما واماندگان از قافلة �