11 ساله بود که انقلاب ایران پیروز شد و علی به همراه پدرش با حضور در راهپیمایی ها و تظاهرات نقش خود را ایفا نمودند به روستاها که شهید می آمد با پای برهنه و پیاده به تشییع جنازه آنها می رفت با شنیدن اوضاع و احوال [[خرمشهر]] رفتارش هر روز در حال تغییر بود و با دوستانشان در خانه ای جمع می شدند و شبانه برای نوشتن شعار می رفتند.
اوقات فراغت این بزرگوار با حضور در [[مسجد]] و پایگاه و مطالعه کتاب های مذهبی می گذشت. با همه خوب بود آشنایان و همسایه ها نسبت به رفتار او نگرش خوبی داشتند همه با او راحت بودند و مشکلاتشان را در میان می گذاشتند وقتی فرمان امام را برای جنگ شنید زمان [[سربازی]] اش بود از اینکه فرصت بدست آمده بود که به اسلام خدمت کند خوشحال بود. به [[ارتش]] پیوست و به عنوان رزمنده عازم جبهه شد به طوری که دوستانش از کارهایی که ایشان در جبهه انجام میدادند مثل شستن لباسهای رزمندگان، واکس زدن کفش های رزمندگان، حرف زدند آرزویش شهادت در راه اسلام بود و میگفت مبادا امام را تنها بگذارید برادرانش را به ادامه راه شهدا و خواهرانش را به حفظ حجاب دعوت می نمود. آری این [[سرباز]] دلاور پس از ماهها مبارزه در تاریخ [[20/02/1367]] در سن 21 سالگی بر اثر حوادث غیر مترقبه جنگی بر اثر خفگی در آب در [[قصر شیرین]] به درجه رفیع شهادت نائل آمد و پیکر پاکش بر روی دستان انبوه تشییع کنندگان به خاک سپرده شد <ref>[http://%20%20http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/42084 سایت شهدای ارتش]</ref>
==پانویس==
<references />