ویرایش‌ها

  او در دوران کودکی فرزندی بسیار مظلوم و خوب و مهربانی بود و نماز و روزه اش ترک نمیکرد.او همیشه زمزمه میکرد که من میخواهم به جنگ بروم.او چهارده سال بیشتر نداشت و خیلی در مرود این موضوع پافشاری میکرد. او عضو نیروی بسیج مسجد محله بود و هروقت از مسجد میامد میگفت میخاهم به جبهه بروم مادرم تورو خدا ایراد نگیر به پدرم بگویید اجاره بدهد که من بروم ناگهان یک روز شناسنامه اش را برد نزد روحانی مسجد و گفت که من میخواهم به جبهه بروم ایشان فرمودند که شما هنو به سن قانونی نرسیده اید.خیلی سعی کرد که به راه خدا برسد و به جبهه رفت و میگفت هرکس وظیفه دارد به جهان اسلام خدمت کند و در راه خداوند متعال سعی و تلاش کندو بعد از دوسال به سربازی رفت و وقتی که مرخصی میگرفت همیشه در فکر رفتن بود و میگفت که مامان اگر من فتم از خانه بیرون اخبار را گوش بده و وقتی اعلام کردند حمله میمک شروع شد بمن بگو تا من بروم و هرچیز ما به ان میدادیم بین همه دوستان خود تقسیم میکرد و هر ناراحتی که پیش میامد میگفت نگذارید مامان بفهمد ناراحت میشود و همه اطاو راضی بودند وقتی برای آخرین باز امد گفت من میخاهم با همه دوستان و آشنایان خدافظی کنم انگار میدانست که دیگر بر نمیگردد.    شهید رسول شجاعی جزی<ref>[http://%20%20http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/15434 سایت شهدای ارتش]</ref>