ویرایش‌ها

شهید والامقام داود اجلالی از روزی که به جمع رزمندگان اسلام وارد شدم، حقیقتی بر من آشکار گشت و آن این نکته بود که رزمندگان حاضر در جبهه دارای روحی بزرگ هستند و من از آنها درس ایثار و فداکاری را آموختم. انسان تا زمانی که با افراد متعالی هم‌نشین نباشد و رفتار و کردار آنها را از نزدیک لمس نکند، به ضعف خود پی نخواهد برد، لذا بر آن شدم که از این درس‌ها در راه تعالی خود بهره گیرم و اگر در این راه به شهادت رسیدم، برای من سعادتی عظیم خواهد بود. برادران هم سن و سال من، مبادا از قافله عقب بمانید، برای خود‌سازی به جبهه بروید، جبهه حال و هوای الهی دارد و برای الهی شدن و بنده‌ی مخلص گردیدن جای مناسبی است. جبهه به نوعی دانشگاه است. باید بیاموزی، آزمایش شوی و خود را امتحان کنی تا به نقاط ضعف و قدرت خود پی ببری. همیشه آرزوی این را داشته باشید که در راه خدا کشته شوید. هیچ یک از ائمه‌ی معصومین(ع) در بستر جان ندادند، از علی‌(ع) که در محراب شهید شد تا حسین‌(ع) که در میدان نبرد رو در روی دشمن به شهادت رسید و فرمود: «هیهات من الذلۀ». پدر و مادر عزیزم این مصیبت‌ها و سختی‌های دنیا زود گذرند و در عوض پاداش و عجر عظیمی در آخرت دارد. شما حقی عظیم بر من دارید که نتوانسته‌ام در طول زندگی کوتاهم آن را جبران نمایم. امیدوارم و تقاضای عاجزانه دارم که مرا حلال کنید که رضایت خدا در رضایت شماست. پدر جان امیدوارم بعد از نماز و هر وقت که استجابت دعا در آن بیشتر است، دعا کنید که خداوند مرا ببخشد و مرا را در زمره‌ی شهدا قرار دهد و با شهدای کربلا محشور بگرداند. در پایان از شما پدر عزیزم تقاضا دارم که حدود یک سال نماز قضا و یک ماه روزه قضای مرا اداء نمایید. به امید پیروزی لشگریان اسلام بر کفر جهانی. داود اجلالی 02/12/1363سایت شهدای ارتش  <ref>[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/43656سایت شهدای ارتش]</ref>==پانویس==<references />