ویرایش‌ها

دقیقاً یادم نیست که یک تانک یا نفر بر خودی بوده یا دشمن در میان خاک ریز ایران و دشمن بوده که ایشان با شهامت تمام می رود و این تانک را برای ایران اسلامی به ارمغان می آورد و در عقب نشینی خودی همیشه مخالفت داشته اند روزی که شهید می شود وقتی مرز شلوغ بوده خود خانواده به دنبال جد ایشان که می روند برادران مرزدار نمی گذارند اما به هر سختی بوده همه چیز را می پذیرند میروند تا جد پیدا می شود و همه دست طوی دست زده اند و گریه می کردند از این که ایشان شهید شده از خصوصیات اخلاقی شهید بزرگوار هر بار به مرخصی می آمدند تک به تک دوستان و اقوام را سرکشی می کردند و با بیچه های و بی نوایان محبت بیشتری می کردند و همیشه خندان بوده و حقوق خود را بین اقوام پخش می کردند که اولین حقوق خود را برای لباس عمه و مادر و خواهر خرج کرده اند و بچه های تمام فامیل را با پول دادن مثل عیدی دل شاد و خندان می کردند و ارزشی برای مال دنیا قائل نبود و از غیبت کردن به سر کار بیذار بودند که روز آخری که به مرخصی آمدن و ایشان مریض بودند هرچه مادر و همه گفتند نرو به هیچ عنوان قبول نکردند و رفتند به گفته ی بزرگترها می گویند می دانستیم شهید می شود زیرا نور عجیبی چهره ی این شهید را نورانی کرده بود انگاری می دانست خودش هم که شهید می شود زیرا نگران مادر و خواهرش بود و همیشه امانت خواهر و مادر را به همه می داد و نواری داریم که گفته یک بار دیگر مادرم را ببینیم و یکی دیگر از خاطرات این شهید ، برادرزاده اش که به دنیا می آید سو تا صبح کنار این نوزاد می ماند و زنداداشش را دلجویی می دهد و هدیه ای برای برادرزاده اش می گیرد (گوشواره) و همیشه سعی داشت با پول خود برای برادر، ماشین یا در امر خیر زن گرفتن برای دیگران و اقوام برادران کمک بزرگی بکند با وجود اینکه خودش مجرد بوده اصلا به فکر خودش نبود فقط دل دیگران را شاد کند .<ref>[http://www.shohadayekermanshah.ir منبع: / سایت شهدای کرما نشاهکرمانشاه]</ref>==پانویس==<references/>