ویرایش‌ها

==خاطرات== 

فرزندم محمدابراهیم مدت زیادی در منطقه حضور داشت و خیلی آرزوی شهادت می کرد او در عملیات بیت المقدس در خرمشهر به شدت مجروح شده بود به گونه ای که تقریبا از او قطع امید کرده بودیم . بعد از چند ماه بستری در بیمارستانهای اهواز، اصفهان، تهران و مشهد سرانجام محمدابراهیم را به خانه آوردیم. یک روز که تقریبا بهبود یافته بود از طرف بنیاد شهید کیسه ای که حاوی مقادری پول توجیبی و ساعت و لباسهای خونی بود آوردند و تحویلش دادند به اضافه ی وصیت نامه اش که هم داخل کیسه بود. وصیت نامه را باز کرد و آن را پاره نمود و با لبخند گفت: این دفعه که نوبت من نشد ولی سعی می کنم با خود سازی و حضور دائم در عملیات به چنگش آورم و بالاخره پس از گذشت پنج سال از آن مجروحیت در اسفندماه شصت و پنج به آنچه می خواست، رسید.منبع سایت: <ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=16168سایت یاران رضا]</ref>==پانویس== <references />